yakınlardasın
şimdi en yakınlarımda
belkide iki cihan
arası kadar yakında
uyusam görür müyüm seni
düşlerimi

en yakın ile en uzak arasında
özlemlerimdesin
burnumda tüter hasretlerin
koşsam gelirim yanına
uyusam düşerim yarınlarına

Aydın Gürz

Ben seni uzaklarda sevdim
Ulaşamadığım yüreğini sevdim
Ben seni hayal ettim yakınlarımda
Saçlarında kırları sevdim
Her biri seni anlattı bana..

Ben seni uzaklarda sevdim
Gizledim görmesinler sevdamı diye
Ben seni yasaklarda sevdim…
Gözyaşım oldun, kıyamadım dökmeye
Kirpiklerime astım öylece bıraktım seni

Ben seni uzaklarda bırakıyorum sevgilim
Öylece kal sevgimle, beni bırak gönül yaramla
Şair gönlüm bu elbet teselliyi de yazar şiirlerinde
Ben seni yad ellere teslim ettim
Gönlün huzur bulsun diye
Ben nasılsa senin hayalinle avunurum..
Ve uzaklarım yakınlaşır elbet bir gün
Bu gönül dalına konamamış hezeyanı bülbülün
Ben seni uzaklarda sevdim gülüm…

27.04.2012

Nehir Özen

Dokunulmazlıklarım;

Dokundukça kanayan yaralarım,

Sanki hâlâ buz tutar sensiz akşamlarım…

Senden uzakta kalan yanım ağlar saatlerce,

İçimde senden kalan bişey sessizce hıçkırıklara boğulur,

Unuturken gözlerin simamı;

Senden uzakta kalır bütün herşey.

Ve sana muhtaçlık başlar akşam kızıllığına inat…

Oysa!

Gelip dokunsa yüreğin benim sokağıma,

Gelip dokunsa ruhun dudağıma,

Ya da uzak dur benden hep kal uzaklarda…

Mevlüde Öner

bu sabah koluma düşen böceği salladım
ismini bilmediğim bir böceği
yeni doğmuşta olabilirdi
gözlerimi sana kapadım

kadınlar oturuyorlardı parklarda
çarşılardan dönenler dinlenmek için
ağlıyorlardı klavuzsuz
yürekleri yaslarda

parmaklarım bir çocuğun saçlarına uzandı
gülümsedik birbirimize
bombalar içimizde güneşler
tomurcuklar gibi görmeliydiniz
nasıl da mutlu patladı

süslü sözlerden nefret ediyorduk oysa
dudaklarının inceliğindeydi
dökülen sicimlerdeydi
belki ölmeyebilirdik
seviler içimizde karartılmasa
elele dolaşabilirdik

gerek yok kapatın ışıklarınızı
erken çaldı bu yaz
sonbahar kapımızı

Necmi Dayan

bu sabah koluma düşen böceği salladım
ismini bilmediğim bir böceği
yeni doğmuşta olabilirdi
gözlerimi sana kapadım

kadınlar oturuyorlardı parklarda
çarşılardan dönenler dinlenmek için
ağlıyorlardı klavuzsuz
yürekleri yaslarda

parmaklarım bir çocuğun saçlarına uzandı
gülümsedik birbirimize
bombalar içimizde güneşler
tomurcuklar gibi görmeliydiniz
nasıl da mutlu patladı

süslü sözlerden nefret ediyorduk oysa
dudaklarının inceliğindeydi
dökülen sicimlerdeydi
belki ölmeyebilirdik
seviler içimizde karartılmasa
elele dolaşabilirdik

gerek yok kapatın ışıklarınızı
erken çaldı bu yaz
sonbahar kapımızı