Sevda denizinde yüzerken
Kim korkar ölümden..
Sevdan mıh gibi çakılmışken
Kim alabilir seni benden..

Yüreğini, yüreğimde hissederken
Bana ne, yalancı sevgilerden..
Oynasa yer yerinden
Bana ne, sen yanımdayken..

Biliyorum ebedisin sen
En derinden
Çok derinden
Tam yürekten
Bağlısın sen…

Bana ne, çarmıha gerilmiş düşlerden
Sen varken
İnanmışken
Bana ne, kan emici düşüncelerden..

Nalan Uzer

Çalışmak oturmak durmak elinde
Ağlar iken gülmek vardır dilinde
Sesim yoksa sessizliğim benimle
Hayatı sevmek ve yaşamak varken

Kaybedecek bir şey yok imiş meğer
Sesim kızmış sessizliğimi döver
Aldığım bu nefes dünya ya değer
Hayatı sevmek ve yaşamak varken

Yaşadıklarımla doluyor bendim
Adım Dost Şereftir kendimi yendim
Bakar iken görmesini öğrendim
Hayatı severek yaşamak varken

Dost Şeref

Şerafettin Muş

Sen varken alkışlardı asaletimi yağmurlar
Terlediğim alnımın rızkında adalet vardı
Dünya
Barınağı değildi soytarıların
Korsan bakışları kör ederdi kılıcımın kıvılcımları
Avucumda sedeften güller
Atbaşı koşmazdı küfürle iman
Yangın yeri değildi Kenan toprakları
Sen varken
Ayaklar altında değildi cihan.

Sen varken
Ben hiç sağır olmadım kimsesiz bakışlara
Duvarlara yaslanarak
Omuzlarımda büyürdü zambaklar
Ağladığım gözlerden nefret akmazdı ırmaklara
Akşam bir çocuğun gözlerinde boğuldu
Dudakları bakırdan güller çiğneyen kadınlar
Ağlayıp okşadılar yetimlerin başlarını
Başları önde koşan ayaklar atıldılar üç kıtaya
Yıldızlar ve kum taneleri severdi bizi
Çocuklar herküllerle savaşırdı
Mağrip de güneş batarken
Hazarda güneşin doğardı.

Koptu halkalarından bir bir kardeşlerin
Coğrafyamda döküldü yapraklarım
Vatanım ah vatanım
İnim inim inliyor
Ayaklar altında kuzgun leşlerin.

Bir gün çekip gittin hayatımızdan
Çelik kapılar bıraktın korkularımıza
Alkışladığımız tabutların arkasından
Kim bilir kaç vakit oldu sövdük sana
Gölgesinin şövalyesi insanlık
Ayak izlerinden yürüyor putların
İhtilal marşları dayandı şehrin varoşlarına.

Biliyorum
Er geç çocuklar büyüyecek
Uyanacak ruhumuzun zilletinden aşk
Ayak izlerimiz çoğalacak yeryüzünde
Bulutlarla yarışacak aklımız
Karanlığın ardı sıra
Kör bir kuyuda gizli kader
Köleleri sultan yapar Mısır’a.

İbrahim Yılmaz

Bak ne kadar da güzel gül,
Boş ver eline batsın diken.
Öyle uzaktan bakınıp durma.
Gel biz toplayalım vakit varken.

Nereden biliyorsun yarın olacağımızı,
Ölüm bize bu kadar yakınken.
Hadi kalk, yapamadığın bir şeyi yap,
Yarın her şey için geç olabilir,
Kalk yap bugün, vakit varken.

Sedat Karaman