Siirler.Biz

Varlığın

Baharda güller bile senin yolunu gözler, Bülbüllerin bestesi, senin yazdığın sözler, Varlığınla mutluyum, aşkından umutluyum, Yalnız sana muhtacım, ben senden...
VARLIĞIN YETER Sensiz her anım her günüm asır oldu Bütün bedenim bu dertlere esir oldu Seviyorum dedim kullara kusur oldu Seni asla unutmayacağımı bil...
“Yokluğun beter! ” Bıraktın ardından, işte eserin Hasretle özlemle, yandığım yeter Uzakta olsan da, kalbimde yerin Mutluluk güneşim, varlığın yeter...
Bir çocuğun gözlerine esir düşüyorum,cocuk aglıyor gözlerinden de düşüyorum, Yıldırımlar çarpıyor yoklugunun karanlıklarında, Yitiriyorum bedenimi karatoprağa esir düşüyorum, Yeniden umut olup filizleniyor yeniden...
Varlığın Senin olduğun şehir Dağlarca kucaklanır dört bir yandan Bulutların rahmeti eksik olmaz Senin olduğun şehirden Nurdan ışıltılara dönüşür Akşamı ışıklarının Senden uzaklaşan asfaltlar geceden karamsar Şehrine yaklaşan...
İhtiyaçsızlık hali Hissizlik, yokluk Uzatırım elimi Elim uzanır, Elim bekler. Fotoğrafın, Boşluğun beden bulmuş hali El bürünür, Şekli varlığın en zıt hali. Olamayıpta tam sayılmanın en utangaç Olupta yok sayılmanın en mağrur...