Fikret Turhan

Onca heveslerim yarıda kaldı
Ben seni sevdim de ömrüm kısaldı
Seni sevdim diye dert esir aldı
Gözlerim yollarda kaldı VEFASIZ

Çatladı bağrımda sabır taşları
Dindir gözümdeki akan yaşları
Getirdin sevdanla boran kışları
Gözlerim yollarda kaldı VEFASIZ

Dağılırdı sen’le keder ve yaslar
Dinermi aşığın gözünden yaşlar ?
Yoksun diye zehir doludur taslar
Gözlerim yollarda kaldı VEFASIZ

Dilim hiç durmadan adın heceler
Izdırab doludur bütün geceler
Teselli etmiyor artık şişeler
Gözlerim yollarda kaldı VEFASIZ

Neşeyle huzurla açtım arayı
Viranedir şimdi gönül sayrayı
Yaban eller sarmaz müzmin yarayı
Gözlerim yollarda kaldı VEFASIZ

DURAK’ım der dağdan dağa savurdun
Hasret ateşiyle yaktın kavurdun
Can evimden beni nasılda vurdun
Gözlerim yollarda kaldı VEFASIZ

Durak YİĞİT ((BATU_41))
Gönüller Şairi

Çıkmıyor hayalin akıldan ser’den
Dolaşıyor adın düşmüyor dil’den
Çaresizim bir’şey gelmiyor el’den
Beni derten derde koydun VEFASIZ..!!

Bir anlam kalmadı artık bu can’da
Kor alevler yanar damar’da kan’da
İnsan sevdiğini koyarmı dar’da ?
Beni dert’ten derde koydun VEFASIZ..!!

Nasıl sevdim seni hala şaşarım !
Hasretinle nice dağlar aşarım
Sen’siz bu dünya’da nasıl yaşarım ?
Beni dert’ten derde koydun VEFASIZ..!!

Bu nasıl ağlamak bu nasıl gülmek !!
Meğer bin betermiş yaşarken ölmek
Sen bana giydirdin ateşten gömlek
Beni dert’ten derde koydun VEFASIZ..!!

Ferhat gibi nice dağları deldim
Ardınsıra koyun gibi meledim
Söyle ey vefasız sana neyledim ?
Beni dert’ten derde koydun VEFASIZ..!!

Yağdırdın başıma doluyu karı
Eyledin DURAK’ın ömrünü yarı
Kalmaz bu dünyanın sana’da varı
Beni dert’ten derde koydun VEFASIZ..!!

Durak YİĞİT
Gönüllerin ŞAİRİ
KOCAELİ

Şu gönlüme kar yağdırdın
Aklımı başımdan aldırdın
Sevdamı sulara saldın
Hatam neydi söylesen

Deftere adım yazmışsın
Albümde resmimi çizmişsin
Gönlün köşkünden silmişsin
Neyleyim kalemin kırılsın

Sürünesin gülmeyesin
İnleyesin sen ölmeyesin
Sevgi şefkat görmeyesin
Kurumuş dala dönesin

Soyluyu gafil avladın
Yağlı uğrana doladın
Yaşanacak tat koymadın
Ahrette imanın olmasın

Cuma soylu /4/12/2011
Sivas İmranlı bardaklı köyü

Cuma Soylu

Kalpten beyne uzanan gizli bir el gibi,
Bulutu emziren ay,
Toprağı doyuran su gibi,
Ruhumu ısıtan,
Beni aşka boğan yar gibi
Bir sessizlik uğulduyor içimde! ..

Sessiz harfleri okutan sesli harf gibi,
Hayatın omzuna yaslanmış ihtiyar delikanlı gibi,
Aşkın öksüz yanında ağlayan çalıntı heves gibi
Bir sessizlik uğulduyor içimde…
Bir sessizlik! ..

Yağmurun rüzgarı öpmesi,
Yıldızların göğü mekan tutması,
Unutulan yürekte şimşek çakması gibi
Bir sessizlik uğulduyor içimde! ..

Işığa temkinle bakan kara gözlü gece gibi,
Camı delip perdeyi okşayan güneş gibi,
Kimsesizlerin elinden tutan bahar gibi,
Bir sessizlik uğulduyor içimde! ..
Vefasız bir sessizlik! ..

Uğuldadı uğuldadı
Ve sonunda;
Gölgesiz dolaşan yarı canlı bir sevgi gibi
Kendi sesinde kayboldu! ..
Dünya suskun şimdi…

Rukiye Çelik

Şimdi mutluyum
Sevgi,sevgili yok hayatımda
Zaten aşka yeminli kalbim artık nasıl aşk desin ki
Yorgun bedenim nasıl aşk yoluna düşsün ki
Hem dayanamam bundan sonra acı çekmeye.
Bir vefasız uğruna gözyaşı dökmeye.
Keşke! dönebilsem maziye
Keşke! en güzel seneler yeniden yaşansa.
Dinlerdim dostları,hiç bakmazdım gözlerine.
Hiç sormazdım adını; aldanmazdım sevgine.
Ah! ah! nerde o güzel günler
Nerde o renkli geceler; dilerim senin de hiç gülmez yüzün.
Yıllarca acı yaşasın o vefasız kalbin.

(Aşka,sevgiye değer verenler için kaleme Alan TUTKUN YÜREK
KARABÜK)

Neydi bilmem sebebin, kısıldı birden sesin
Kem sözler varsa dahi, benden değildir kesin
Dalkavuk değil isen söyle gardaş sen nesin
Namert kolu istemem sarma beni vefasız

Bir çift kelam ardında ezilmenden şok oldun
Zerre zerre küçülüp, yavaş yavaş yok oldun
Sarraf da yerin vardı, sen lağımda.ok oldun
Sakın ha puşt harcıyla, karma beni vefasız

Lira, gram, metreyse, el yanında değerin
Beş kuruş toplamın var, üç kuruşu ciğerin
Bir kuruş sen edersen, bir kuruşta eğerin
Semere palan yapıp, serme beni vefasız

Servet bence insanlık, yitirmedim özümü
Dostum nefes aldıkça, kor yaptılar közümü
Bir namerdin ardından, sakınmadan sözümü
Tıkır hep söyler diye, yerme beni vefasız
Merkebe palan yapıp, serme beni vefasız

İsmail Tıkıroğlu

Bırakıyorum seni, seninle baş başa
Bakalım kendinle hesaplaşman
Benziyor mu bana hesap sormaya
Kalmadı üç beş kuruşluk akıl
Taşıyacaksa eğer aşkı
Ebediyete yürek taşır

Aşk bir harakiri
Ya kendini öldüreceksin, ya karşındakini
Üzülme sevgili, ölüm ödüldür elinden
Yeter ki Azrail’im sen ol, sen…
Şiir Tutkunu ACE