şimdi sana burdan
baharlar salınmışken
ağzımda kahkaha sinek avlarken
kan kaybederken rh pozitif yanım

yani şimdi sana burdan
yağmurdan kaçmayan
başı belada bir ağaç göndersem

yani şimdi burdan

aklıma geldikçe
çöplere bakıyorum
ne çok anı birikmiş köprü altında
gün geçtikçe
banliyölere taşınıyor yokluğun
önce haydarpaşa yanıyor
sonra ellerim
sonra ellerini bir vedaya sallayan sen
sen de burdaydın bir zamanlar

Umut Kazan

Yeni birşeyi anlar gibi
Maziyi hatırlar gibi, bakıyor…

Ben ise ona bakıyorum
İnsanların arasından
Yalnızlığımın zindanından
İnsanlık kadar eski
Güzel gözlerini
Şimdi anlıyorum

İlk duyduğum mısralar gibi
Hiç duymayacağım mısralar gibi, anlıyorum…

‘Şiir, şairin yalnızlığıdır’.

Serçel Çelebi

Karlı yüce dağlardan aşarak
Bir gönül cennetine düşerek
Dostluk için kavrulup pişerek
Benimle yalnızlığı paylaşır mısın?

Kem söz söylemeyelim ellere
Düşmeyelim dillerden dillere
Kaçalım, gidelim yaban illere
Benimle yalnızlığı paylaşır mısın?

Yalnızlık bizde gariplik midir?
Ellerim uzanmışsa sevgi bilir
Gözyaşımız dostluk için silinir
Benimle yalnızlığı paylaşır mısın?

Dost bilirim bağrıma basarım
Can gibi severken nasıl küserim?
Yalnız savrulurum, yalnız eserim
Benimle yalnızlığı paylaşır mısın?

Talat Semiz

Sevgiden yoksun bir yürek
Susuz kuyu
Boş kovadan farksızdır
Hafızasını yitirmiş
Bir insan gibi yalnızdır

Çekilmez olmuştur artık yaşam
Çiçek açmaz
Bir daha arzular
Uçup gider o heyecan kuşu
Boşlukta kalır insan

Ansızın
Kararan hava örneği
Rengini ve desenini kaybeder zaman
Artık ıstıraplı bir ağrının
Girdabına düşmüştür insan

Arif Eren