İşte yine söndü bütün ışıklar
İnsanlar kör gibi kuşlar cıvıldar
Saat ise hala yerinde sayar
Yalvarırım tanrım getir sabahı

Dillerim lâl oldu küstü sözlerim
Kurumaz yaşlarım sönmez közlerim
Bir başıma kaldım yolun gözlerim
Yalvarırım tanrım getir sabahı

Sevenler böylemi olur çile’keş ?
Hüzün kardeş oldu yokluğuna eş
Bir mezarda n/olur benim için eş
Yalvarırım tanrım getir sabahı

Hep içte gizledim YÂR’li yaramı
Tutmadım inan/ki birkez haramı
Bekliyorum şimdi getir sıramı
Yalvarırım tanrım getir sabahı

Bir selâm yolla da gelsin yellere
Vermedim adın arsız dillere
Karışıp akarım azgın sellere
Yalvarırım tanrım getir sabahı.

Der DURAK’ım artık ızdırab dura
Çürüttüm sineyi bak vura vura
Dalmışım deryaya yelkenler fora
Yalvarırım tanrım getir sabahı.

Durak YİĞİT
Gönüllerin Şairi
KOCAELİ