Çaresiz kalmışım elsiz ayaksız,
YÂR’den uzaktayım öyle dayaksız
Kader engel koyar bize kıyaksız
Sessizce dizilir YÂR’den habersiz

Bahçemde güllerin sarardığı gün,
Şıvga dallarımın karardığı gün.
YÂR’im ıslak saçın taradığı gün
Ölüm beni bulur YÂR’den habersiz..

Bilseydim de YÂRİ tutar salmazdım,
Yüreğimde buldurmazdım bulmazdım
Tam ortaya yazar asla silmezdim
Sevmeyenler güler benden habersiz..

Yâr’imin sevdası yedi bitirdi,
DURAK gurbet elde YAR’in yitirdi
Beni sevdiğimden ayrı yatırdı.
El böğründe kaldı YÂR’den habersiz

Durak YİĞİT
GönüllerinŞairi
KOCAELİ

Beni şu kalbimden bir güzel vurdu
Sarardı yaprağım dalım kurudu
Kesildi dermanım dizlerim durdu
Derdim hem kaderden hem yârden yana

Gittide yar oldu yada yabana
Şu koca cihanı dar etti bana
Tarifsiz acılar koydu bu cana
Derdim hem kaderden hem yârden yana

Yârden ayrılanın derdi biter/mi ?
Hiç viran bağlarda bülbül öter/mi ?
Yanmayan ateşten duman tüter/mi ?
Derdim hem kaderden hem yârden yana

Der DURAK’ım artık neyime melek
Hep yokuş eyledi görmedim dölek
Deldi yâr sinemi eyledi elek
Derdim hem kaderden hem yârden yana

Durak YİĞİT ((BATU_41)
Gönüllerin Şairi
KOCAELİ

Yüce dağlar gibi kar boran başım
Bir sevda uğruna akar hep yaşım
Halım sormaz oldu, kavim gardaşım
,,,,,Yâr’den ayrılalı dinmiyor yaşım
,,,,,Zehir oldu bana ekmeğim aşım

Uçamadım turna gibi havada
Kavruldu yüreğim kızgın tavada
Garip kuş misali kaldım yuvada
,,,,,Yâr’den ayrılalı dinmiyor yaşım
,,,,,Zehir oldu bana ekmeğim aşım

Yâr benim yolumu sardı yokuşa
Hiç ok atılır mı yaralı kuşa ?
Tutuldum sevdada amansız kışa
,,,,,Yâr’den ayrılalı dinmiyor yaşım
,,,,,Zehir oldu bana ekmeğim aşım

Yanarım yıllardır hasretle nara
Vura vura sinem getirdi yara
Yer vermez hancılar attı kenara
,,,,,Yâr’den ayrılalı dinmiyor yaşım
,,,,,Zehir oldu bana ekmeğim aşım

Bekle sen DURAK’ım, Hakk’tan hidayet
Çeksen de yâr’inden etme şikayet
Ömür tükeniyor zaten nihayet
,,,,,Yâr’den ayrılalı dinmiyor yaşım
,,,,,Zehir oldu bana ekmeğim aşım

Durak YİĞİT
Gönüllerin Şairi
KOCAELİ