Bu ne kahır bu ne öfke sevdiğim
Ezilen bu kalbin posası sensin
Ne bu telaş ile böyle evdiğin
Yazılan bu aşkın yasası sensin

Aşkım kor demiştin köz nere gitti
Sevdam sen demiştin öz nere gitti
Dönüş yok demiştin söz nere gitti
Bozulan bu halin tasası sensin

Dilim bazen durmaz densizliğinden
Halim isyan eder sensizliğinden
Beden gitmez olur cansızlığımdan
Gezilen dizelerin asası sensin

Cana can demiştin unutun mu yar
Kan kan demiştin unutun mu yar
Ten ten demiştin unutun mu yar
Dizilen fermanın kısası sensin

Kul Refik akitten geçerim sanma
Gittikçe arayı açarım sanama
Sarmadan dünyadan göçerim sanma
Sezilen bu aşkın esası sensin

Refik Kutlu