Tepenin eteğinde , Bitlis ‘ ten bir görünüm ,
Gözlerimin önünden , geçer sanki ölümüm ,
Ahlat , Güroymak , Kümbet ; o taşlar hep sıralı ,
Vatan için can vermiş , değil geçmiş masalı . . .

Kolbaşı ve Tahtalı ; birer ibret anısı ,
Kimi ayakta kalmış , gömülüdür bazısı ,
Kaleli ve Kavunlu ; taşları işlemeli ,
Herkes Kent ‘ i görmeyi ; gönülden istemeli . . . .

Mezar gözüyle bakma ! . . . Tarih uykuda şimdi ,
Orda yatan şehidi , Nebi öpmeye indi ,
Kimi Çanakkale ‘ de , kimileri Yemen ‘ de ,
Atam ‘ la konuşurlar , düştükleri her yerde . . .

Küçüksu , Dalda Köyü , Sapur Çay, Reşadiye ,
Sanma isimsiz bunlar , Selçuklu ‘ dan hediye ,
Seyid İbrahim , Zeydan ; bir bakarsan duvardan ,
Gözün önü sırayla , neler geçer çağlardan . . . .

Şeref Han , Şerefiye , Gökmeydanı türbeler ,
Rabbe şükür için ; çağrı yapar el eder ,
Sıra sıra hazire , ve de birkaç zaviye ,
Saidiye Nuhiye ; yazılar biteviye . . . .

Nevzat Bilgiç
“ Sıla Benim Gurbet Benim – Memleketime Şiirler “
İsimli kitabımdan.