Yıllar geçti gitti gençliğim soldu
Şu çileli ömrüm gam keder doldu
Farkına varmadım hazan tez oldu
Yazık garib ömrüm sel olup gider

Yorgun gözler daha yolu gözlüyor
Firkatin ateşi yürek közlüyor
Çok sevmişti gölüm onu özlüyor
Yazık garib ömrüm del olur gider

Böylesi güzele candan vurgunum
Çağlayıp akardım şimdi durgunum
Çok koştum peşinden artık yorgunum
Yazık garib ömrüm yel olur gider

Baharı gördümde açmadan soldum
Sevdim hayırsızı ona kul oldum
Der DURAK’ım yana yana kül oldum
Yazık garib ömrüm zul olur gider

Durak YİĞİT
Gönüllerin Şairi
KOCAELİ