Siirler.Biz

yoksan

Bir pınar oldun Akmaya başladın içimde. Bir özlem oldun Yaşamaya başladın gözlerimde. Varlığın cennetten bir köşe Yokluğun cehennem ömrümde… Sevdim...
sen yoksan... gün doğsa bile, geceleri özlerdim ben... rüyalarımda, sen olacaktın diye... sen yoksan... güller açsa bile, dikenleri sarardım ben......
Yürekte sönmeyen aşkın odu var Sen yoksan yanımda beni kim takar ? Ben yanarım Kerem’inse adı var Sen yoksan yanımda beni kim takar...
Sen yoksan ne kalır geriye yaşanacak ne mevsimler, ne baharlar, ne çiçekler açacak ne de rüzgârlar, hiçbir haberi taşımayacak Sen yoksan… Sen yoksan gitmişsen ne kalır senden...
Ben küsünce aşka, aşkta bana küsmüş Sakız etmem kendimi el âlem diline Ümidim kalmasa ve de mecalim Bu aşkı ben...
Ne önemi var gündüzlerin, gecelerin, Mehtabın, yıldızların, Sen yoksan eğer ben de yokum… İnsafına bırakma beni, Yokluğunla sınama, İçimdeki “sen’in”...
Ah Öznurum ah Sen böyle değildin Sana sonradan bir şeyler oldu Ya bir şeyler duydun Ya da birileri birşeyler söyledi...
sen yoksan gök yine aynı gök yer yine aynı yer lâkin seninle bir başka mavi seninle bir başka güzel sen...
Ellerimi açtım yalvarıyorum Sen yoksan güneş doğmasın bugün Göz yaşlarımı akıtıyorum Sen yoksan yağmur yağmasın bugün Feryadım dağları aştı gidiyor Sevdan yüreğime düştü gidiyor Güneş karlı...
Sen yoksan eğer, Dünya dönmesin, Güneş doğmasın, Ay aydınlatmasın. Yıldızlar düşsün en olmadık yerde, Yağmur yerine üstümüze lavlar yağsın. Dondurucu...
Karanlıklarda kalmış ruhuma şifaydın, Özgürlük denince aklıma ilk senin sevdan gelirdi, Sevdan da uçardım,süzülürdüm bir kuş misali, O deniz gözlerinde yüzmek için nelerimi...
Ne gelen var ne de giden Yollar ıssız bir çöl sanki.. Doğmaz güneş bu geceden, Sensiz dünyam,bomboş sanki... Günümde sen, gecemde sen.. Düşle gerçek hep...