Yürüdüm;
Elimde oyuncağım,
Sermayem telden arabam,
Bir de kocaman uçurtmam,
Kozam pembe hayallerim,
Henüz baharın tam ortasındayım,
Hakka yakın, Batıla uzaktayım…

Uyandım;
Ardımda pişmanlıklarım,
Sermayem seherde gözyaşlarım,
Mirasım ağaran saçlarım,
Kozam tek kişilik yatağım,
Gayri ölüm kaygısındayım,
Toprağa yakın, nefsime uzaktayım….

Soldum;
Ardımda pişmanlıklarım,
Sermayem sırtımda boş cuvalım,
Umudum hicret yıllarım,
Kozam “secdede dualarım”,
Gayri tövbe kapısındayım,
Bakiye yakın, faniye uzaktayım…

Döndüm;
Altımda yularsız atım,
Başımda mermer taşım,
Üstünde yalnız adım soyadım,
Toprak anamın koynundayım,
Sermayem dürülmüş hesabım,
Kozam yensiz ak kundağım,
Mirasım gurbet, hicret, hizmet yıllarım,
Şimdi başladığım o ilk noktadayım,
Zamansız, mekansız diyarda,
Ukbaya yakın, dünyaya uzaktayım…

İsmail Soygeniş