İnsan ol insanca yaşa gönülde
İylik yap her dim söylenir dilde
Kıymetin bilinir tutulur elde
Sev bütün alemi kırılma gönül.

Terki vatan olma çekme hasretlik
Hoş görülü ol sen eyleme benlik
Yüz çevirme tosta yapasın iylik
Diyari ellere sürülme gönül.

Söyleme sen derdin yabana ele
Akar göz yaşların dünüşür sele
Gerçek aşkı olan bağlanır güle
Gülden başkasına sarılma gönül.

KURTOĞLU der şaşma sakın özünden
Doğru yolda yürü dönme sözünden
Sevdan için yaşlar düşsün gözünden
Sadık ol sözüne vurulma gönül.

Aşık Talat KURTOĞLU

Yorulma gönül
İsa’sız, Musa’sız daldın firavun otağına
Cenk bilmez düşmanlarla çevriliydi yüzün
Kan akmaz, şan paklamaz bir cehreydi düşün
Ve sana kadar gelen bir gölgenin yokluğuna sığındın

Gölgeler ışıkları bir bir yuttu
Beyin dilencileri avuç açmadan çaldı düşlerini
Elinde taşla düşünen insanlarla doldu çevren
Kalp açmazında yorulma gönlüm!
Dilinin az gerisinde kaldı gerçekler
Kapıları beyninde süngülü bir vatan bıraktılar sana

Duy gönlüm;
Kan kokusuna çarpan o çirkin yankıyı
Sustur anlına kan sürülmüş çocukları
İsmi konulmamış bir vatanda sakla yüreğimi
Urlar tanrısı silebilir mi hafızandan çirkinlikleri
Ve sabahın soluğunda tekrar dirilebilir mi? Ölümsüz düşlerini

Orhan Ateş