Sevda deryasına akarmış nehri
Bin bir yıldız parlar gönülde şehri
Canana son demde verdiğim mehri
Yetmez mi çektiğim canı yakarken

Söner mi sanırsın aşkımın közü
Dilimde ateşim canıma özü
Arzumdur yârimden başka yok sözü
Bedenime ruhun libas giyerken

Pınarlardan sular aksa içilmez
Saçının teline paha biçilmez
Candan geçilirde yardan geçilmez
Geceler seninle aydınlanırken

Dilinden dökülen petekte baldı
Fizani gönlünü yârine saldı
Aklım değil sende yüreğim kaldı
Gözlerim kapalı sana dönerken

İsmail Koca