Her vakit karşımdasın, bocalayan aklımsın.
Gözlerimde bakışın, yüreğimde saklımsın.
Kimse bilmez halimi, her yanda yasaklımsın.
Hiç umut vermesen de, gül yüzüne alıştım.

Sevda ektin gönlüme, hallerimi çözdün mü?
Dillerim söylemiyor, gözlerimde gördün mü?
Bülbül oldum yoluna, figanımı duydun mu?
Sırrıma ermesen de, gül yüzüne alıştım.

Zalim kader benimle, sevdamı diyemem ki.
Engeller aşılmıyor, yel olup esemem ki.
İstesem de ölümü, kefenim giyemem ki.
Örtümü sermesen de, gül yüzüne alıştım.

Karanlığın koynunda, saatler bitmez oldu.
Uykular bana azap, düşlere hüzün doldu.
Umutlar tükenirken, sarardı rengim soldu.
Yaramı sarmasan da, gül yüzüne alıştım.

Macit’im derin sırra, aşka düşünce erdim.
Ya Rab! Beni affeyle, bir güle gönül verdim.
Kokusunu özlerken, dikenlerini derdim.
İlacım karmasan da, gül yüzüne alıştım.

Mehmet Macit

Gül yüzüne aşık olduğum dilber

Hayran olam bana gönlünde yer ver

Çok çekmişim gözden yaşım siliver

Sensiz hayat tadsız, tuzsuz zindandır

Sana vasıl olan bilki sultandır

Bana, acı, keder değil bir gül ver

Gül üstüne sevdim diye yazıver

Bağlamışlar o bağları çözüver

Sensiz hayat tadsız, tuzsuz zindandır

Sana vasıl olan bilki sultandır

Aşkın deryasına dalıp yüzüver

Gir gönlüme aşkın orda görüver

Şen bağımda bülbül olup ötüver

Sensiz hayat tadsız, tuzsuz zindandır

Sana vasıl olan bilki sultandır

Ah çekerim ahlarıma kulak ver

Yaralıyım yaralarım görüver

Sevdim dedim bu sesime cevap ver

Sensiz hayat tadsız, tuzsuz zindandır

Sana vasıl olan bilki sultandır

Kuş kafeste, can nefeste çekiver

Kefen diye al yazmanı sarıver

Hayalini başucuma dikiver

Sensiz hayat tadsız, tuzsuz zindandır

Sana vasıl olan bilki sultandır

Ben ölürsem bu diyardan göçüver

Buhar olup bulutlara uçuver

Yağmur olup mezarıma yağıver

Sensiz hayat tadsız, tuzsuz zindandır

Sana vasıl olan bilki sultandır

Adaletin cübbesini giyiver

Hakim olup bu davama bakıver

Sevmek suçsa idamıma karar ver

Sensiz hayat tadsız, tuzsuz zindandır

Sana vasıl olan bilki sultandır

Konya 11.03.2012

Abdurrahman Yıldız

Yüreğimi petek yaptım arıyla,
Canı dermende öğüttüm darıyla.
Tevhit hamurunu iman nuruyla,
Yoğurup karıştıran kaşık oldum.

Gönülde sevgi ateşiyle sızdım,
Aşk rüzgarıyla çiçek gibi tozdum.
Sevda üzerine şiirler yazdım.
Dilde söylenen destan, koşuk oldum.

Puslu gecelerde seninle yattım,
Seninle gafleti üstümden attım.
Sevda ile düşümde sıra tuttum.
Canı muhabbet ile keşik oldum.

Yusuf gibi Hak’tan yardım diledim.
Aşkı vicdan eleğinde eledim.
Sineye duygularımı beledim.
Sevene şu dünyada beşik oldum.

Yusuf Tuna