Herkes tarafından görüldü bu aşkın kudreti
Hem aşkı yaşadım seninle hem sadakati
Unutamam o rüyalarımda gördüğüm gözleri
Artık mutluluk zamanı, Aşk zamanı…

Artık bitti, bizi kimse ayıramaz
Bu aşkın önünde dağ olsa duramaz
Herkese gösterelim bu aşkla farkımızı
Artık mutluluk zamanı, Aşk zamanı…

Yaşar Danışman

Şimdi sırılsıklam yalnızım
Okyanuslar kadar
Umarsızım

Şekilleri gölgelere
Oturtmayı
Başardım galiba

Gerçeklerde yok oluşları
Yalanlarda şuh oluşları
Kelimelerde baykuş okları
Buluşları
Becerdim belkide

Artık sadece
Düşünüyorum
Ne kaybettim
Ne kazandım
Sadece zamanı kıskandım
Benden çaldıklarından

İsmet Zeren

Tut ellerimi de zaman dursun
Yüreğimiz aşkla vursun
Hüzünler şöyle uzak dursun
Şimdi sevmek zamanı
Şimdi aşk zamanı

24.92012 İST

Perihan Pehlivan

Bilinmedik akıl labirentlerinde dolaşmak
savaşmak yapamadıklarınla
gidemediğin şehirlere üzülmek
kavuşamadığın sevgilere küsmek
ve acıyla düşmek kendi içine….
en dipsiz kuyuya düşer gibi
düşmek içine…

08.07.2012__01.20

Gülseven Aksoy

Biyogaz türkiş füze

Yazın dönmeden güze

Türkiye çıkar düze

Elbisen seni sıkar

Çabuk üstünü çıkar

Deniz kirliyi yıkar

Türkiye çıkar düze

Bana kızmayın sakın

Denize kazık çakın

Mutluluk size yakın

Türkiye çıkar düze

Nesrin yatakta yatar

Deniz keyfini çatar

Kemal bombayı atar

Türkiye çıkar düze

Haydi eller havaya

Alkış tutun zavaya

Güç katalım davaya

Türkiye çıkar düze

Çıplak denize atlar

Yerli turizim patlar

Milli geliri katlar

Türkiye çıkar düze

Bitti deniz zamanı

Kumda oyna damanı

Ayır sapla samanı

Türkiye çıksın düze

Yaşar  KANŞIRAY

Yine kendime dönüyorum sen gidecek yerim olmadığında…
Zamana bırak diyorlar, ben zamanı bıraktım yokluğunda.

Yeter birazda dinle, konuşma artık yeter,
Vaktidir düşünmenin, aklın yok mudur senin,
Şöyle bak sözlerine, inan çocuktan beter,
Ölüye faydası yok, bilmez misin kesenin……….İNSANİ

Sinan Karakaş

aya
suya
ve taşlara

sonsuzluk dedi

bir damla gözyaşı düşürdü zamana
bir nefes aşk üfledi

benim falıma bakıldı dedim sessizce
henüz kurumamıştı gözlerime çektiğim sürme
çocuklar mutluyken daha
balıklar özgürken
en derin deltalarıydım nehirlerin

benim falıma çoktan bakıldı diye fısıldadım yine
kuşlar rüzgarın atlılarıyken
henüz dağlar yürümemişti
gemiler karada gitmemişken daha
kurtlar ulumamıştı
çakallar böyle pervasız değildi dağlarda

benim falıma bakıldı dedim ıssızlığa
gece gibi kıvranan bir tutkuyla
ellerinde ateş taşırken kırmızı
ışık çoğalırken beyaza

ay zamanıydı
henüz ıslaktı dünya

senin falına henüz bakılmadı dedim sessizce
gözlerin bu kadar yıldız
dudakların bunca denizken
yüreğinde en deli rüzgar

bu sen olmalısın nefesin yağmur
iyot kokuyor saçların
en derinindesin okyanusların
en keskin bıçakla dağlanmış yara
karanlığın içindeki ışık
sen olmalısın
arkasından koşup yetişemediğim fırtına
uzanıp tutunamadığım gökyüzü
bunca beyaz sen olmalısın bulutları boyayan
bunca aydınlık evrenin kapılarında
tenine dokunamadığım yaprak
içimin yamaçlarında dolaşan güneş
evet
bu sen olmalısın
gölgesinde yürüdüğüm mevsim
kanatlarımı tutuşturan ateş
her tufanda Nuh olan sen olmalısın
kül olan yürek sen her yangında

senin falına henüz bakılmadı dedim kuytularına
kederlerin bunca çıplak
yüreğin bunca yanık
dudakların bu kadar şiirken
ruhunda en derin sevda

sen ki aşkın sekizinci halisin
Züleyha’ yı zindanlara düşüren suret
Mecnun’ u çöle salan söz

ey yıldızların arasındaki en parlak yıldız
sen ey rüzgarların yüreğindeki fısıltı
denizlerin en derin dalgası ey

ey gözlerinde yok olduğum gökyüzü
sen ey saçlarına ömrümü bağladığım
sen ey ben olduğum ey

benim falıma bakıldı diye fısıldadım
altıncı gündü
bunca yolun sonunda
beni avutmaz artık gökyüzü

– ay zamanıydı
henüz ıslaktı dünya
ve çıplaktı
aşka
ve sonsuzluğa –

*

Nazan Yinanç

Orhan Altinbasak

Sazın her teli ayrılık sesi veriyordu.
Tüm yemekler ayrılık kokuyordu.
Şiirler ayrılıkla başlıyor ve öyle bitiyordu.

Tay kısraktan ayrılık nala kaçıyordu.
Kuş uçarken kanadı ayrılık helezonu çiziyordu,
Tren çiğnerken raylarını ayrılık haykırıyordu.

Mahyalarda ayrılık ışıldıyordu,
Bulut ayrılırcasına uzaklaşıyordu.
Su topraktan
Yağmur buluttan
Yaprak dalından hüzünle ayrılıyordu.

Aşıklar ayrılıyordu
Yavru kuş istemeden ayrılıyordu yuvadan.
Mevsimler ayrılıyordu,
Nesiller ayrılıyordu,

Tüm notalar ayrılık ile başlıyordu,
Her tarafta ayrılık bestesi çalıyordu.
Bir ayrılık seziliyordu yeryüzünden.
Kabristanlar ayrılıklarla hınca hınç,
Anladım ki
ayrılık zamanın bir parçasıymış.

Atila Yalçınkaya