bir başına kaldığın
boynunu her büktüğün
gözyaşlarının yanaklarına
her süzüldüğünde
zannedersin ki
dinlediğin her şarkı senin için yazıldı

oysa
her sabah yatağından
yeni bir düşle kalktığın
kapından bin bir umutla çıktığın
bir sahilden denize
bakıp bakıp tebessüm ettiğin
ve yaşamak dediğin o duyguyu
içinde her hissettiğinde
dinlemeye tenezzül etmediğin
söyle! o şarkılar
kimin için yazılmıştı?

her beraberliğin
neşeli bir şarkısı yoktur
ama her vedanın hüzün ve acı veren
sürekli dudakta mırıldanan
bir şarkısı
her zaman vardır

unutma! !
yaşanmış onca mutluluk değil de
bir küçük
ayrılık kalır akılda
her veda bir çentik atar yüreğine
bir bün bir bakarsın
paramparçasın
sonra
her sevmek isteyişinde
kan damlar yüreğinden
istesende sevemezsin

bir gün bir bakarsın
karanlık bir odada
bir başınasın
zannedersin ki
her dinlediğinde ağladığın
o şarkılar senin için yazıldı

karanlıktan çıkıp gelecek diye beklediğin
bir bahar sabahı bırakmazdı seni
her mutluluğunu paylaştığın
acı çektiğinde nerde şimdi?
ne o şarkılar senin için yazıldı
ne de sondu döktüğün bu gözyaşı
sen sen ol kendinden çok sevme kimseyi
çünkü herkes bir gün gider
yine sen kalırsın kendinle

Ertuğrul Bayam