Kimi iyi bir dost olduğumu söyler, kimi ise soğuk ve mesafelidir der..Aslında beni anlatırken, herkes hak ettiği resmi çizer.

Düşünmek kolaydır, yapmak zordur. Dünyada en güç olan şey de düşünüleni yapmaktır.

Daha ileriye ulaşman için bir kaç adım geri gitmeyi öğrenmelisin. Çünkü en ileri sıçrayışlar, iki adım geriden başlar.

Hoşgörü, her türIü güçte ve yetenekte kendini gösteren barışın tek sağIayıcısıdır.

Nasıl oluyor da insanı mutlu eden bir şey aynı zamanda yıkımının da nedeni oluyor?

Her şey telafi edilir de geçip giden zaman, hiçbir şeyle telafi edilemez.

Konuşmak ihtiyaç olabilir ama susmak bir sanattır.

Bazen aklım almıyor, onu yalnızca ben, hem de öylesine içten öylesine dolu dolu severken, ondan başka hiçbir şey görmez, bilmezken ondan başka hiçbir varlığım yokken, nasıl olur da onu bir başkası da sever sevebilir.

Sözleriniz yürekten gelmedikçe, hiçbir zaman iki kalbi birleştiremezsiniz.

Her zaman güvensizIik göstermek, her zaman güvenmek kadar büyük bir yanIışIıktır

Ah, yüreğim dolup taşmıştı ve birbirimizi anlamadan ayrıldık, zaten bu dünyada kimse kimseyi öyle kolay kolay anlayamıyor ki!

Samimi olmayı vaat edebilirim, tarafsız olmayı asla.

Her zaman güvensizIik göstermek, her zaman güvenmek kadar büyük bir yanIışIıktır

Şartlar bütün insanları eğitir, ne istenirse yapılsın onlar değiştirilemezler.

Yüz çeşit şeyi yarım bilmektense bir şeyi tam bilip uygulamak insanı daha iyi yetiştirir.

Çözümde görev almayanlar problemin bir parçası olurlar.

Bazen anlayamıyorum, ben onu böyle çok, böyle içten sevdiğim, ondan başka hiçbir şeyi görmediğim ve bilmediğim halde nasıl oluyor da, başkalarını seviyor, sevebiliyor!

Evet, yeryüzünde bir gezginim yalnızca, bir yolcu! Sizler bunun ötesinde misiniz sanki?

Yaşamaya zaman ayırın, zira zaman bunun için vardır. düşünmeye zaman ayırın, başarının bedeli budur.

Aslında insan yalnız, az bilirse bir şey bilir. BiIgiyle birlikte şüphe de büyür.

Sabahları uyanıp parıldayan güneşi gördüğümde, “Al işte, yine cenneti andıran bir gün ve yine insanlar bunu mahvedecekler” diye düşünmekten kendimi alıkoyamıyorum.

Bu durumda olan yalnızca ben değildim.Bütün insanla umutlarında kandırılıyor,beklentilerinde aldatılıyorlar.

Budalanın biri olmasaydım dünyanın en iyi, en mutlu hayatını sürdürebilirdim.

Sabahları uyanıp parıldayan güneşi gördüğümde, “Al işte, yine cenneti andıran bir gün ve yine insanlar bunu mahvedecekler” diye düşünmekten kendimi alıkoyamıyorum.

Önemli olan kusursuz olanı görebilmek ve onu dile getirmeye cesaret etme

Gerçek dost; düştüğünde sana yardım eden değil, seni düşürmemek için düşmeyi göze alan kişidir.

Bu dünyada birinin diğerini anlaması o kadar kolay bir şey değil.

Belki de insan her şeyi içine atmaktan boğuluyor zamanla…

İnsanların arasında öylece tek başına kalmaktan daha korkunç bir şey olamaz.

Başkalarını çok fazla düşünen bir kimse kendisini unutur.

Bir kez kendini bulmuş olan kişinin bu yeryüzünde yitirecek bir şeyi yoktur artık. Ve bir kez kendi içindeki insanı anlamış olan bütün insanları anlar.

İnsan ciğerlerinde ve yüreğinde gökyüzünün ağırlığını hissediyordu.

Sen, beni asla, asla tanımayan, bir su birikintisinin yanından geçercesine yanımdan geçip giden, bir taşa basarcasına üstüme basan, hep, ama hep yoluna devam eden ve beni sonsuz bir bekleyiş içerisinde bırakan sen, kimsin ki benim için?

Çünkü acı, gidenin değil kalanın hikayesidir. Ve hikayeler kalanlara aittir..

Söz konusu başkalarının derdi olunca nasıl da hep daha zeki ve daha nesnel oluruz..

İnsana mutluluk kadar sağlık katan bir şey yoktur ve en büyük mutluluk da bir başka insanı mutlu etmektir.

Ve senin bakışlarından anlıyordum: ruhunda ufacık da olsa bir iz bırakmadığımı…

İnsan, kendisini dış evrene bağlayan halatın kopmuş olduğunu ve o sessiz derinlikten hiç bir zaman yukarı çekilmeyeceğini ayrımsayan bir dalgıç gibi.

Eksik olan sadece itiraftır; o da sanığın içinde saklıdır.

Uğruna bütün hayatımı bir kenara atmaya hazır olduğum bir insan için, elinin tersiyle kovalayacağı bir sinek kadar değerim yoktu.

Belli bir hedefi olmayan her hayat bir hatadır.

Sizden benimle konuşmanızı rica ediyorum, çünkü kendi suskunluğumda boğulmak üzereyim.

Mutluydu ama kafası karışıktı; kahkahalar atmak istiyordu ama gözyaşları yağmur gibi yanaklarından süzülüyordu.

Savaşacağım tek şey , içimdeki diğer bendi ..

Şahsen ben insanları yargılamak yerine, onları anlamaya çalışmaktan zevk alıyorum.

Bize hiçbir şey yapmadılar. Sadece bizi en mutlak anlamdaki hiçliğin içerisine yerleştirdiler, çünkü bilindiği gibi dünyada hiçbir şey insan ruhu üzerinde hiçlik kadar ağır baskı uygulayamaz.

Ama boşlukta, zamansızlıkta geçen bir dört ayın ne kadar sürdüğünü hiç kimse bir başkasına da kendisine de anlatamaz, ölçemez, gözünde canlandıramaz.

Ruhunu geniş tutmasını erken öğrenebilmiş kişi, sonraları dünyaya içine sığdırılabilir.

Zaman içinde olup bitenler, onlara katılmayı reddettiğin sürece, senin karşında güçsüzdür.

Tek bir cesur insanın başarısından, tüm bir kuşağa yetecek şevk ve cesaret doğar; bu daima böyledir.

Değmeyen şeyler var hayatta. Üzülmeye değmeyen ayrılıklar. Düşünmeye değmeyen anılar. Konuşmaya bile değmeyen insanlar…

Kırıldığın insanlarla arana mesafe koy; Hissediyorlarsa yanına geleceklerdir. Gelmiyorlarsa doğru mesafeyi buldun demektir.

Hayat insanı bazen öyle bir noktaya getirir ki, kimseye zararın olmamıştır ama sen ziyan olmuşsundur.

Aşk derdinin hastası, ilaç kabul etmez imiş…”

Kıyılarımda dolaşmayın Zira dalgaların durulduğu yer Kıyı değil Uçurum..

İyi şeyler inandığında, daha iyi şeyler sabrettiğinde ve en iyi şeyler ise hiç vazgeçemediğinde gelir.

Hayatından gününü çalanlara değil, gününe hayat katanlara değer ver…

Bir yalana inanmış olmak sizi aptal yapmaz. Çünkü saf olmak, karaktersiz olmaktan daha iyidir.!

Kadın derin. Ama adam yüzme bilmiyor.

Ne giyersen giy, merhameti yüreğine giydirmediğin sürece giydiğin her şey üzerinde eğreti durur. Zira insana yakışan en güzel şey merhamettir.

İnsan insanı ya tamamlayamadı, ya tam anlayamadı.

İnsanın yanında ilaç gibi insanlar olmalı.. Ağrılarını dindiren , yan etkisi olmayan.

En çok da , çocukluğu çalınmış hayatların hesabı sorulmalı!

Neden ben insanlara güvenmemeyi öğrenip ruhumu kirleteyim, onlar güvenilir olmayı öğrensinler…!

Hayata kirli bir camdan bakıp, her şeyi kirli bilmektir…

İyi insan mutluluk , kötü insan tecrübe , yalnış insan ders , mükemmel insan iz bırakır.

Mesafeli olmanın en iyi yanı budur; Kararlarını sorgulayamazlar, Düşüncelerini yargılayamazlar, Ve sen izin vermedikçe, hayatına dahil olamazlar..!

İyilik yapar gibi görünmeyin , İyilik yapın görünmeyin

Güzel görünen herkes bir gün yaşlanacak. Ama iyi insanlar, yaşlansada iyi insan olarak hep kalacak…

Gülümsediğim sürece kimse içimdeki acıları göremez..

Hayat bir yolculuktur. Mutlu olmadığınız duraklarda fazla oyalanmayın..

Serçe kadar yüreğimin Gökyüzü kadar sancısı var.

Ağaçlar birbirini geçmek için değil, güneşi daha iyi görebilmek için yükselirler.Bunun için kavgasız ve kardeşçe yaşarlar.

Ve siz kitap okumayanlar ; asla yeni bir kitap almanın sevincini yaşamayacaksanız, üzülün.

Küçükken yalan söylemeye korkarız, büyüyüncede doğru söylemekten.

Zihinleri kapalı olanların temel problemi, ağızlarının daima açık olmasıdır.

Kökün sağlamsa, uçurumlar sana manzara olur.

Hayatından gün çalanları değil, gününe hayat katanlara değer ver.

Kimseyi mumla aramayın, görülmesi gereken ışığıyla parlar.

Yaşayarak öğrenmek, bedeli en yüksek öğrenme biçimidir.

Dünü toprağa gömmezseniz, yarınlarınız çiçek açmaz.

Hesap yapanların dostları yoktur , hesaplarına uyan tanıdıkları vardır.

Doğarken zaten insanız. Mühim olan ölmeden insan kalmak.

İplerde ki düğümler bir şekilde çözülür. Asıl mesele boğazdakiler…

Oldum olası sabahları severim ben. Her gün güneş yeniden doğar. Her doğan güneşle yeni umutlar doğar. Yeter ki siz perdeleri açmayı unutmayın..

İnsan yarım kalmaz azizim, Yarım bırakılır, Yarı yolda bırakılır, Yaralı bırakılır…

Bizi yoran şartların ağırlığı değil, insanların halden anlamayan sağırlığıdır…

Orkestrayı yönetmek istiyorsan, sırtını kalabalığa dönmelisin.

Uzaklaşan , gitmiş değildir. Yakınlaşan, gelmiş değildir…

Yutmadan önce çiğnemek ne ise, konuşmadan önce düşünmekte odur.

Tadımız yok çünkü olmamız gerektiği gibi değiliz.

Her çocuk olgun doğar ve neredeyse bütün insanlar olgunlaşmamış ölür.

Sev ve daha derinden sev. Acı çek ve daha derinden acı çek. Tümüyle sev ve tümüyle acı çek çünkü saf olmayan altın, bu yolla ateşten geçerek saf altına dönüşür.

Çatışma, insanın içindedir. Orada çözüme kavuşmadıkça, başka hiçbir yerde çözülemez.

Sen cevapları ezberliyorsun ama hayat asla aynı soruyu tekrarlamaz.

Yalnızca karanlığı biliyorsan ışık hakkında ne fikrin olabilir ki?

Sevgisiz kalan insan, boşluktan başka bir şey değildir, anlamsız bir varlıktır.

Olgunluk sahibi bir insan asla gelecekle ilgili karar vermez; olgunluğun kendisi icabına bakar. Bugün yaşıyorsun; bu yaşantının ta kendisi yarının nasıl olacağına karar verecek; onun içinden çıkacak.

Ve yalnızsınız, son derece kesin bir biçimde yalnızsınız. Bunu çok iyi kavramalısınız

Birisinin hatası için kendini cezalandırmak aptalcadır.

Kendini kabul ettiğin an güzelleşirsin. Kendi bedeninden keyif aldığında başkalarına da keyif verirsin. Pek çok insan sana aşık olacaktır. Çünkü sen kendine aşıksın.

Kafa güzel bir mekanizmadır; onu kullan; ama o seni kullanmasın.

Neyi reddedersen et, onu başka bir yere koymak zorunda kalacaksın. Onu başka birisinin üzerine yansıtacaksın. Reddedilen kısım, bir yansımaya dönüşecektir

Mümkün olduğunca çok sayıda hata yap ama bir şeyi unutma: Aynı hatayı tekrarlama. O zaman gelişirsin.

Eğer birinin aklını yok etmek istiyorsan, yapılması gereken ilk şey onda korku yaratmaktır; cehennemi yarat ve insanların ondan korkmasını sağla.

Ama unutma, nefretini ifade etmeyi öğrenemediğin sürece sevgini ifade etmeyi asla öğrenemeyeceksin.

Sakın unutma, ne zaman karşına bir seçenek çıksa, bilinmeyeni, riskli olan, tehlikeli ve güvencesiz olanı seç. Hiçbir zaman zarara uğramazsın.

Her zaman ne varsa onu gör. Acele etme. Bir şeyi yanlış anlamaktansa anlamamak daha iyidir.

Bugün, mevcut olan her şeydir; şimdi senin var olduğun, her zaman var olacağın yegâne zamandır. Yaşamak istersen ya şimdi olacaktır ya da asla olmayacaktır.

Çok fazla şey beklersen, hayal kırıklığı kaçınılmazdır. Başarılı olmaya çalışıyorsan, başarısız olacaksın. Neyi çok fazla yapmak istersen, tam tersi gerçekleşecektir.

Seni köle yapan şey kendi korkuların; Korkusuz olduğun zaman artık köle değilsin.

Kalbini tüm varlığınla dinlersen, asla yanlış yapmazsın…

Asla bir başka insanın mutsuzluğu pahasına mutlu olmaya çalışma. Bu çirkindir, insani değildir. Bu hakiki anlamda şiddettir.

Hayat küçük şeylerden oluşur. Eğer sen seversen büyük olurlar.

Yaşama sanatını bilmeyen insanlar için hayat kesinlikle bir esarettir.

Eğer sevinçlerin, göz yaşların, dansın hakkında samimiysen, er ya da geç seni anlayacak insanlar ortaya çıkar; ve senin kervanına katılırlar.

Ne garip, bir insana vazgeçilmez olduğunu hissettirdiğinizde ilk vazgeçtiği siz olursunuz.

Belli bir kişiye duyulan yoğun sevgi ve şefkatin yanında hemen her zaman bilinçdışı düzeyde saklanan bir düşmanlık vardır.

İnsanların hepsi sevilmeye layık değil.

Birine duyduğunuz sevgi ve sinir doğru orantılıdır. En çok sevdiğiniz insana herkesten çok sinirlenirsiniz.

Düşünebilen herkesin insan olması, insan olan herkesin düşünebildiği manasına gelmiyor ne yazık ki.

Gerçekten bilen kişiler, alçakgönüllülüğe eğilim gösterir, çünkü bildiklerinin ne denli yetersiz sayılacağını fark eder.

İnsan kötü bir şey yapacağı zaman mutlaka vicdanını susturacak bir yol bulur.

Sevgim, benim gözümde, sorumsuzca saçamayacağım değerli bir şeydir…

Sevmek ve çalışmak, çalışmak ve sevmek… Hayat bundan ibaret.

Hayat çok zordur; karşımıza bir sürü acı, hüsran ve imkânsız vazifeler getirir.

Aşık olduğumuz zamanki kadar acı çekmeye karşı savunmasız olduğumuz bir zaman yoktur..

Deli dediğimiz kişi uyanıkken düş görendir.

Zayıf noktalarınızdan güçlü taraflarınız doğacaktır.

Seven kimse uysallaşır ve sevdiği kimse için sevgisinden neler, neler yapmaz!

Mutluluk kolay değil; içimizde bulmak zor, başka yerde bulmaksa imkânsız.

Ruhunun derinliklerine bak ve kendini bilmeyi öğren…

Hakikate götüren yol, dikenlerle doludur; dayanıklılık ve direnç ister; vücutça ve ruhça hazırlıklı olmayı gerektirir.

Sevgim, benim gözümde, sorumsuzca saçamayacağım değerli bir şeydir.

İlgi görmeyen her şey ölür. Duygular, ilişkiler hatta çiçekler bile…

Aslında hiçbir şeyi bırakmayız;sadece bir şeyi diğeri ile değiştiririz.bir feragat gibi görünen şey aslında bir yedek ya da vekil oluşturmadır.

“Hayaller kurmakla meşguldüm. Tuhaftı,bu hayaller geleceğe yönelik değildi; geçmişi onarmaya çalışıyorlardı…”

“Güzeldir, birlikte susmak, Daha da güzeldir, birlikte gülmek.”

“İnsan ağaca benzer.ne kadar yükseğe ve aydınlığa çıkmak isterse,o kadar kök salar yere, aşağılara ,karanlığa, derinlere kötülüğe.”

“Terk edilmişlik başkadır, yalnızlık başka.”

“İnsan sıkı tutmalı yüreğini; çünkü gitmesine izin verirse, çok geçmeden aklı da gider peşinden.”

“Az düşünmek, ruhun tüm hastalıklarına karşı en iyi ilaçtır.”

“Çok düşünen ve uygulamalı düşünen, kendi maceralarını kolayca unutur, ama başından geçenlerin çağrıştırdığı düşünceleri hiç unutmaz.”

“Kendinize gülmeyi öğrenin, gerektiği gibi gülmeyi!”

“Bir kez yürünmüş bir yola düşenlerin sayısı çoktur, hedefe ulaşan az ..”

“Sana kalpsiz diyorlar ama senin bir kalbin var ve onu göstermekten utandığın için seni seviyorum.”

“Hoşlanmadığımız bir düşünceyi öne sürdüğü zaman bir düşünürü daha sert eleştiririz. Oysa, bizi pohpohladığında onu daha sert eleştirmek uygun olacaktır.”

“Taşımak zordur yaşamı: ama bu kadar çıtkırıldım olmayın siz de!”

“Açıklanmamış karanlık bir konu apaçık bir konudan daha önemli sanılır.”

“Sevilmiş olma isteği kendini beğenmişliklerin en büyüğüdür.”

“Ay’ın sevdiği gibi sevmek yeryüzünü ve yalnızca gözlerimle dokunmak onun güzelliğine.”

“Acıların bölüşülmesi değil, sevinçlerin bölüşülmesidir dostluğu yaratan …”

“– Yükseklere doğru, yaşam gittikçe sertleşir, -soğuk artar, sorumluluk artar. Yüksek bir kültür, bir piramittir: ancak geniş bir taban üzerinde durabilir.“

“Bir şeyden hoşlanmaktan söz edilir, aslında doğrusu, bu şey aracılığıyla kendinden hoşlanmaktır.”

“Hakikatin temsilcisinin en az olduğu zaman, onu dile getirmenin tehlikeli olduğu zaman değil, can sıkıcı olduğu zamandır.”

“Bir düşmanla savaşarak yaşayan kişinin, düşmanını hayatta bırakmakta yararı vardır.”

“- Seni övdükleri sürece, kendi yolunda gittiğini sanma sakın; başkasının yolunda gidiyorsun.”

“- Eylem ve vicdan genellikle uyuşmazlar. Eylem, ağaçtan ham meyveleri toplamak isterken, vicdan onları gereğinden çok olgunlaşmaya bırakır, ta ki yere dökülüp ezilinceye kadar.”

Paltom bile ağır gelirken, nasıl taşırım koskoca dünyayı sırtımda?

“Asla beraber olamayacağız, aynı evi, aynı teni paylaşmayacağız, aynı masada oturmayacağız. Hatta aynı şehirde bile oturmayacağız.”

Her şeyim tastamam. Sadece biraz daha kendime ihtiyacım var.

“Oysa ben bütün vaktimi, bütün vaktimden daha çoğunu, yeryüzünün bütün vakitlerini sana ayırmak istiyorum.”

Olabildiğince yalnız kalmalıyım. Başardığım ne varsa, ancak yalnızlığımın karşılığıdır.

Her şeyi yanlış yorumluyorsunuz, suskunluğu bile.

Güzelliği görme yeteneğini kaybetmeyen asla yaşlanmaz

Dayanılmaz olan aslında yaşam değilmiş insanlarmış.

“Eğer okuduğumuz bir kitap bizi kafamıza vurulan bir darbe gibi sarsmıyorsa niye okumaya zahmet edelim ki?”

Pes ettiğimden değil. Olmayacağını gözüme soka soka gösterdiğin için vazgeçtim…

En iyiyi ararken iyiyi kaybediyorsunuz.

En iyisi uyuyup bütün bu aptalca düşünceleri unutmak.

Kirli bir camdan bakıp herkesi ve her şeyi kirli sanıyorsunuz.

İyi bir kitap en iyi dosttur…

Sana yakın olmak kurduğum tek hayalim, başka hayalim yok.

Yolumu biraz kaybettim aslında ama çok da önemli değil çünkü bana eşlik ediyorsan, benimle birlikteysen, o halde birlikte kaybolduk demektir…

Beyinlerimiz savaşsın isterdim ama görüyorum ki siz silahsızsınız bayım.

Kendimden başka hiçbir eksiğim yok…

Olmamasına razıyım, oluyormuş gibi olmasın yeter.

“En kötüsü de; sahip olamadığın şeylere ait olmandır.”

Abartıyorum çünkü anlaşılmak istiyorum.

“Söyleyecek çok şey vardı ama söylememeye karar verdim.”

Yaşamın bana verdiği iki ders; çevrenin gittikçe daralt, gereksiz kalabalıkların seni üzmesine izin verme.”

Bu dünya için kendini paralaman gülünç.

Senin sessizliğini anlamayan muhtemelen sözlerini de anlamaz.

Dayanılmaz olan aslında yaşam değilmiş, insanlarmış.

Olmamasına razıyım. Oluyormuş gibi olmasın yeter.

En kötü şey öldürmeyen acılardır.

Benim yalnızlığım insanlarla dolu…

Huzur mu istiyorsun? Az eşya, az insan.

Alelacele koşup yaşama sığınmıyorsa insan, yaşamdan zevk alabilir mi?

Yorgunum, hiçbir şey bilmiyorum; tek istediğim, yüzümü kucağına koymak, başımın üzerinde dolaşan elini hissetmek ve sonsuza dek öyle kalmak.

Düşünceleri fazla dikkate almamalısın. Yazı değişmez, düşünceler ise çoğu kez sadece yazı karşısındaki aczin ifadesidir.

“Bu gecede sana mutlu uykular dilerken her şeyimi sana veriyorum bir solukta! Benim mutluluğum sende erimektedir.”

Yine de gönderiyorum sana merhabamı, ne olur ki. Gerekirse kapının önünde düşüversin yere, belki daha da güçlenerek kalkar.

Belki de ayrılık, yeterince sevmeyenler için bir sondur. Çünkü, bittiğinde gitmek kolay; ama aşk ayrılıkta belli olur.

Senin için mücadele etmeyen insan, sadece gitmeni bekliyordur.

Ve bir gün kalem diyecek ki; bu kadar yazdığın yeter! Artık çiz gitsin.

Sen kim oluyorsun da benim yaşadığım hayatı yargılıyorsun? Ben mükemmel değilim ve olmak zorunda da değilim! Parmağınla beni işaret etmeden önce ellerinin temiz olduğundan emin ol!

Her şey yolunda gitmiyor bazen, ne yaparsan yap olmuyor yine de! En zoru da; bunlara rağmen gülümsemek zorunda kalmak işte.

Bakmayın insanların “beni çok sevecek birini arıyorum” demesine. Büyük bir sevgiye maruz kalınca hepsi kaçacak delik arıyor.

Gülmek her zaman mutlu olmak için değildir. Bazen öyle gülmeler vardır ki; en büyük acıları gizlemek içindir.

Kendi kendime konuştuğum kadar, kimseyle konuşmuyorum. Sebep delilik değil, sadece bilirim ki insanı sadece en iyi kendi dinler.

Evet belki de haklısın, sıfır’ın gücü yoktur. Ama unutma ki, sıfırın kaybedecek bir şeyi de yoktur.

Çoğu şeyi kazanırken bazı şeyleri kaybedersin. Hayatta öğle seçimler yap ki kazandığın şeyler kaybettiklerine değsin.

Eğer bu hayatta illa kıymet bilmek gerekiyorsa, sadece kendi kıymetini bil. Boşver be! Nasılsa her rüya güneşle sona eriyor.

Unutma ki, eğer o muhteşemse, kolay olmayacak. Kolaysa, muhteşem olmayacak. Eğer ona değerse, vazgeçmezsin. Vazgeçersen, sen değmezsin.

Belki de ilk önce yanlış insanlarla tanışmasaydık, doğru insanı bulduğumuzda onların değerini anlayamazdık.

Sadece çocukken güler insan, diğerleri gülmek değildir. Çünkü insan büyüdükçe komikliklere değil, acılara gülmeyi öğrenir.

Kaçan giden balonlara el sallayın; nasıl olsa havaları sönünce yere inecekler.

Aslında sürekli tebessüm edenler, içten içe acı çekenlerdir. Unutma, her gülen yüz mutluluk ifadesi değildir !

Yokluğunuzu hissetmeyeni, varlığınızla rahatsız etmeyin.

Bir yıldız gibi kayarım hayatından, yapabileceğin tek şey dilek tutmak olur.

Gerçek şu ki; herkes seni incitecek. Yapman gereken tek şey; ‘acı çekmeye değer birini bulmak.

Güneş parlıyor, hava güzel, ayakların dans etmek istiyor; ama yine de aklının bir kenarında dursun: birileri şu an acı çekiyor.

Yalnız kalmaya alışmış birine herkes fazlalık gelir.

Ne garip, bir insana vazgeçilmez olduğunu hissettirdiğinizde ilk vazgeçtiği siz olursunuz.

”En gülünç olanı da,İnsanların sizi eskisi gibi kullanamadığında,değiştiğinizi söylemeleri…”

Hayaller kurmakla meşguldüm. Tuhaftı, bu hayaller geleceğe yönelik değildi. Geçmişi onarmaya çalışıyorlardı.

Düşünmek, davranışın provasıdır.

“Aşka zorlayamam seni, Ama özgür de bırakmayacağım”

İnsanların çoğu özgürlüğü gerçekten istemezler; çünkü özgürlük sorumluluk gerektirir ve insanların çoğu da bundan korkar.

Deli, uyanıkken rüya gören kimsedir.

Birine duyduğunuz sevgi ve sinir doğru orantılıdır. En çok sevdiğiniz insana herkesten çok sinirlenirsiniz.

“ifade edilmemiş duygular asla ölmezler sadece diri diri gömülürler, sonradan daha korkunç şekillerde ortaya çıkarlar.”

“Mutluluk kolay değil: içimizde bulmak zor, başka yerde bulmaksa imkânsiz.”

Hayatta ilerledikçe yeteneklerimizin sınırlarını da öğreniriz.

Kadınları çözmeye çalışmak, bir labirenti düz yola çevirmek gibidir.

İsmini unuttuğunuz kişi hakkında muhakkak olumsuz bir düşünceniz vardır.

Acı çekmek, büyük bir zekaya ve geniş bir kalbe sahip olan bir insan için kaçınılmazdır. Bence tüm büyük insanlar, dünyada gerçekten acı çekmiş insanlardır.

Sırf kalp kırmamak, kendime yakışanı yapmak için cevap veremediğim herkes kendini haklı zannetti…

Olgunlaşmak; Hiçbir şeye şaşırmamaktır…

Böyledir, mutsuzken başkalarının mutsuzluğunu da daha çok hissederiz; bu seyrelmeyen, tersine, yoğunlaşan bir duygudur.

Sonra öğrendim bunun asla olmayacağını, insanların değişmeyeceğini ve onları kimsenin değiştiremeyeceğini ve bunun çabalamaya değmediğini! Evet, böyledir!

Kendine ait bir yalan, başkalarına ait gerçekleri tekrarlamaktan belki de daha iyidir. Birincisinde sen bir insansın, ikincisinde ise bir papağan!

Sevginin bulunmadığı yerde aklı da arama.

Düşmanların mı var? Ne hoş. Bu hayatta bazı konularda karakterli bir duruş sergilemişsin demektir.

Bir kişi, insanlarla açık konuşmalıdır. İçindeki duyguları, düşünceleri yüzüyle bile ifade edebilmelidir. İçtenlikle, tereddüt etmeden, insanların gözünün içine bakarak söylenen bir cümle, yüzlerce kitap sayfasından daha üstündür.

Cehennem nedir? Bence cehennem sevme yetisinin kaybıdır.

Kalp acı çekmeye, ezilmeye, sıkışmaya, kederlenmeye başladığında onu, gündüzün sıcağında kavrulmuş cılız, zavallı bir çiçeği akşam serinliğinde çiy tanelerinin canlandırdığı gibi canlandırır.

Eğer aşk varsa, mutluluk olmasa da olur. Hatta üzüntü varsa bile aşıkken hayat tatlıdır.

Kendi yolunda yanlış yöne gitmek, başka birinin yolunda doğru yöne gitmekten iyidir.

Eylemde bulunarak aşık olmak, hayal kurarak aşık olmaktan çok daha zordur.

Korktuğum tek bir şey var: Acılarıma layık olamamak.

Yüz adet şüphe bile bir adet kanıt oluşturmaz.

Eskiden yas tutulan şeylerin bir zaman sonra neşeli anılara dönüşmesi insan hayatının sırlarından biridir.

Bir medeniyetin durumunu öğrenmek için hapishanelerine bakmak yeterlidir.

Dünyada gerçeği konuşmak kadar zor, yalakalık yapmak kadar kolay bir şey yoktur.

İnsan bazen acı çekmeye fena halde aşıktır.

Dünya, absürtlükler üzerine kurulu. Onlar olmasaydı hiçbir şey olmazdı.

Her insanın çalabileceği hiç değilse bir kapı olmalıdır. İnsanın ne yapıp edip başvuracak bir yerinin bulunması gereken zamanlar oluyor.

Bazen hayatta öyle karşılaşmalar olur ki, hem de hiç tanımadığımız insanlarla, bir tek sözcük bile konuşmadan, birdenbire, tek bir bakışla ilgilenmeye başlayıveririz.