Aşka Sığındım…

bir ormanın vahşiliği
ve bir okyanusun dinginliğiydi gözlerim/elâlıydı…
kınalı,beyaz bir çift güvercinin kanatlarıydı ellerim
ve dolu dizgin koşan bir kısrağın şahlanışıydı ayaklarım/yaralıydı…
kahrolası tatlı dillerim
ve kırılası ince bellerim/belalıydı…

nicesinden geçtim evrilmelerin
ve nicesini yazdı kalemim, benliğimdeki devrimlerin…
kaç mevsimsiz zamanı erteledi bu aciz yüreğim
ve kaç kez, saçlarımdan ördüğüm urganı
kendi ellerimle yağlayıp,
geçirdim incecik boynuma korkusuzca, bilmiyorum…

ey aşk!
sularından içtim
yağmurlarında ıslandım
zamansız rüzgârlarında savruldum hoyratça
varlığın, varlığım oldu,
yokluğun, yokluğum…
gün geldi, del eyledin beni
gün geldi, dağlarının doruğuna taşıdın, yücelttin…

senin varlığından şüphe olunmaz
senin gazabından sual sorulmaz
sana sığındım,ben nerdeyim? ..

Sevtap Kaya Nurgönül


4 Kasım 2011 tarihinde eklendi.

Etiketler:

Yorumlar

Henüz yorum yapılmamış.

Sayfa başına git