Candan Canana

Sendeyim cananım…
Bedbin hayattan çıkıp bir destanla bulduk aşkı saran haleyi,
Ve yaktık gemileri, yeminlere gömdük geçmişe dair her şeyi…
Hasrete naçar vuslata susamış yüreklerimiz can içinde can…
Ebedi olduk, aşk olduk, umut olduk ve terk ettik acı veren maziyi…

Sarhoşunum… Gözlerinde demlendim hüzün bakışlarında…
Bir mukassi meyhaneydi hayatım, yüreğinde aşkı içmeden,
Nevbahar müjdesi verdi mimozalar renk renk sabahlarda;
Başımı döndüren mey değil gül dü tenindeki çiçeklerden,
Hasretinle acılar kök salıyor gözyaşı doğarken uykusuz gecelere,
Dedim son bir kez görsem cananımı canımdan geçmeden

Erol Güldiken


10 Ağustos 2010 tarihinde eklendi.

Etiketler:

Candan Canana Konusuna 3 Yorum Yapıldı
  1. gökhan gülcan dedi ki:

    çok güzel şiir beyendim :) :oops:

  2. gökhan gülcan dedi ki:

    bu şiir çok gücel ve anlamıda güzel

  3. canan dedi ki:

    cok güzel bir seçim yapmışsınız :wink:

Sayfa başına git