sevgime…
şekil aradım…
dudaklarım geldi aklıma…
öptüm dudaklarını…
kana..kana…

sevgime…
şekil aradım…
yüreğim geldi aklıma…
söküp verebilseydim…
az gelirdi sana..

17.08.2012 Yalova,

Fikret Turhan

Kıyıda kayıkçılar,
Hazırlık yapıyorlar.
İstavrit tutmak için
Ağları atıyorlar.

Yaz geldi coşalım.
Denize, kumsala koşalım.
Martı sesleri eşliğinde,
Oyunlar oynayalım.

Anar Arda

Baharı görmeden yaz geldi geçti

Bİ-çare kalbime düşürdü damla

Baharı görmeden yaz geldi geçti

Uğraşıp dururum hayırsız yar’la

Tükettim ömrümü hep ahı’zarla

Olmazmış güzellik anladım zorla

Baharı görmeden yaz geldi geçti

Hesab ettim ince ince tutmadı

Zavallı boğazım lokma yutmadı

Ateşlere yandım hiç uyutmadı

Baharı görmeden yaz geldi geçti

Geç otur karşıma derdim diyeyim

İşte Felek ben her zaman böyleyim

Baharı görmedim yazı neyleyim

Baharı görmeden yaz geldi geçti

Kalbimde ki yeri hala boş durur

Hasretin acısı kalbime vurur

Gonca tomurcuklar dalın da kurur

Baharı görmeden yaz geldi geçti

Dokunmayın daha garib DURAK’a

Düşmüşüm yar’imden hayli ırak’a

Gerek varmı FELEK böyle firaK’a ?

Baharı görmeden yaz geldi geçti

Durak YİĞİT

Gönüllerin Şairi

KOCAELİ

bir zaman seninle,gezer tozardım
adına şiirler, sözler yazardım
saçına elimle, güller dizerdim
bahtiyar günlerim,tez geldi geçti

kimseler yerini,dolduramazdı
sevdamız gerçekti,oyun olmazdı
böylesi yüreği top, yıkamazdı
tek senin sitemin,bak deldi geçti

ümidim tükendi, yarınım bitti
yokluğun beterdi,canıma yetti
kurumuş dalımda,baykuşlar öttü
ömrüm tükendi gün, geldi geçti

Ceyhun Ayhan Demirtaş

İçimden geldi yazdım, keşke böyle olaydım
Kur-an’ın boyasıyla, ömrümü boyayaydım
Ümmetine aşıktır, Yaradan’ın Habib’i
Yattığı Ravza’sının, türabı ben olaydım

Her nefes eksiltiyor, ömür sermayesini
Aklı olanlar anlar, var oluş gayesini
Kulluk en büyük makam, bu makama erenler
Tanımaz başka ilah, esir eder nefsini

Hayırları cem eder, pak gönül sofrasında
Masivayı terk eder, imtihan dünyasında
Sünnet ve farzlar ile, nöbetleri tutturur
Nefis, Şeytan’a karşı, imanın kal-a’sında

Abdurrahman Yıldız

Cennette bendim cehnemde

Aşklar geldi yüreğimin en diplerinde yelkene durdu.

Hiç sarsılmadı göğsümde…

Hep hayatın içindeydim.

Yangınlara durdum rüzgarda bendim,suda…

Hayatı seyretmeye meyillenmeden hayat bana meyillendi.

Ben kendimi ezbere bozmuşum kıtaba,şiire,sevdaya…

Bazen şaşırdım hallerime…

Sonra dedim ki söz ver kendine

Gökyüzünü seviyorsan

Aç kanatlarını uçsuz,bucaksiz havalansın

Dalgalar martılarla dans etsin

Sevdiğinin sinesinde aşka durduysan

Bırak sinende aşk çoğalsın…

Yalnızlık kimsesizlik değildir

Yalnızlık başka insanların anlamını kavradıkça aşilirmiş.

Kendime bitmeyen yolculuklar yapmaya başladığımda

Bütünlüğüme sahip çıktıkça yalnızlığı kendime sevdirdim.

Öyle çok değerliymiş ki zaman

Kendimi sevdikçe anladım

Usta,sevgiyi seçen kişiymiş

Her durumda,her koşulda.

Anladım…Hepimiz sevgiyiz.

Ve sevgi sahip olduklarımızı paylaşır

Sevgi her şeydir.

Hepimiz sevgiyiz.

Olcay Kasımoğlu

Yağmur dindi sel akmadan
Güller soldu hiç kokmadan
Yol beklerdim ben bıkmadan
Kötü kader başa döndü

Umut bağlar bulutlara
Yelken açtım umutlara
Haber gelmiş Mahmutlara
Kötü kader başa döndü

Yağmur sesi ayak sesi
Bak bakalım neyin nesi
Eve geldi bak künyesi
Boran çöktü kışa döndü
Kötü kader başa döndü

Mahmut Ali BULUÇ 23 02 20 11

Onurdan vurulmuş yaralı ahu
İnceden bir hüzün sarmış mecruhu
Pişmanlık bir katre avutur ruhu
Koca dünya şimdi dar geldi bana

Gönül ateşini yakamaz oldum
Yürekten yüreğe akamaz oldum
Utançtan yüzüne bakamaz oldum
Kızgın bakışlardan kor geldi bana

Kırılmış gönülden her tür laf çıkar
Şuursuz dillerden her gün gaf çıkar
Olur ya cezama bir gün af çıkar
Coşari’yim her söz hor geldi bana

İbrahim Coşar

Munzur suyu gibi yeşil akardın,
Ak gerdana yeşileri takardın,
Çayır çimen gibi yeşil bakardın.
Bugün de aklıma geldi gözlerin.

Ne oldu da bana sürgün oldular?
Hazan yaprakları gibi soldular,
Özlüce Barajı gibi doldular,
Bendlerini yıkan seldi gözlerin.

Cengiz Özkan

Şenlenmişti alem ‘o’ muazzamın sonsuz güneşiyle
Dört bir yana haber salan rüzgarlar, demişlerdi hep onun sesiyle
Karşılarda bir yerde işte,’o ‘ vücud iklimi,duruşuyla gölgesiyle
Bana ise çok uzaktaki yakınlardan,bakmak kaldı

Boşluklara dolanmışsa şayet, nafile gibi sonsuz saatler
Düşen bir yaprak, belkide köşkün bahçesinde bir yolcu bekler
Çılgın Güneş dahi,İmbatın yeline yakalanmış gibi serinler
Bana ise o yaprağı görüp bilmek haram kaldı

Gün gelir bir Bahar gelir yine uzaklardan o köşkün bahçesine
Kelimeler düşer belki de ağzından,İmbatın söylemine bakarak
Yüreğime düşen yangın bir gün olur belki de söner
Köşkün bahçesinde elimde solmadan o yaprak…
Ali Efeoğlu