Aç gönül kapını gelip giriyim
Divane dolanan Mecnun biriyim
Senden uzaklarda ölü gibiyim
Hasretim yâr sana hasretim hasret

Kapıldım sevdana narına yandım
Uyudum uyandım adını andım
Sana olan sevgim bitermi sandın ?
Hasretim yâr sana hasretim hasret

Sevdan yüreğimde oldu bir yumak
Geçmez boğazımdan bir lokma sumak
Gelde aşk şerbetin birlikte sunak
Hasretim yâr sana hasretim hasret

Eridi kalmadı yürekte yağlar
Yine zalım kader kolumu bağlar
İçim korbağladı gözlerim ağlar
Hasretim yâr sana hasretim hasret

Der DURAK’ım hani nerede sözün ?
Yakıyor sinemi ateşin közün
Gelde kavuşalım bitsin bu hüzün
Hasretim yâr sana hasretim hasret

Durak YİĞİT
Gönüllerin Şairi
KOCAELİ

hasret;
gözlerimde yoğunlaşır,
düşecek muson yağmurları gibi…
bastı basacak gibi..!

hasret;
sözlerimde çatallanır,
dil dönmez sözler gibi…
kaydı kayacak gibi..!

hasret;
yüreğimde dumanlanır,
sönecek kör yangınlar gibi…
boğdu boğacak gibi..!

Fikret Turhan-Yalova,
26.05.2013

martı…
maviliğin doruğunda…
dalgaların kucağında…
içimden,
uçasım gelirdi ona,
göğün üzerindeki
bulutun çizdiği o beyaz yoldan..!

hasret…
unutulmuşluğun doruğunda…
yolların kucağında…
içimden,
varasım gelirdi ona,
başımın üzerindeki
kaderin çizdiği o kara yoldan…

Fikret TURHAN- Yalova,
24.05.2013

güneşler benimdi.,
sarısı senin…
ekinler benimdi..,
sarısı senin…
saçlarım senindi..
sarısı benim..!

güller benimdi..,
kırmızısı senin…
alevler benimdi..,
kırmızısı senin…
dudakların senindi..,
kırmızısı benim…

fikret turhan-yalova,
22.05.2013

Hayalini gece gündüz kurarken.!
Sevgin yüreğimden dolup taşarken
Senden uzaklarda seni yaşarken.
Bana uzak durma öyle ne olur.!

Çölde susuz kalmış küçük kuş gibi,
Ben sana muhtaçken öyle su gibi..!
Suyun kuşa uzak oluşu gibi,
Bana uzak durma öyle ne olur.!

Senin cemaline hasret kalmışken..!
Yanakdaki gamzeden bir kez olsun,
Öpmeye ben candan heves etmişken,
Bana uzak durma öyle ne olur.!

Bir gün kavuşuruz diye yaşarken,
Sen beni bi-çare koyma ne olur.!
Ben divane sensiz mecnun gezerken..
Bana uzak durma öyle ne olur.!

Ölmek var dönmek yok BU sevda serde
Yâr aşkın düşürdü onulmaz derde
Dışlandım yöremden itibar nerde ?
Bana uzak durma öyle ne olur.!

Sanma ey sevdiğim güzeller ölmez
Düşersin kötüye hiç yüzün gülmez
Der DURAK’ım aşkı sevmeyen bilmez
Bana uzak durma öyle ne olur.!

Durak YİĞİT ((BATU_41))
Gönüllerin Şairi
KOCAELİ

Dirhem dirhem serpilen karların,
Acımasız soğuğunda yatan efkârı,
Sarhoş olmuş dillerin gölgesinde,
Benliğin en ücra bir köşesinde…

Rüzgârın oyunu siner yüreklere.
Kırılan dalların senfonisi eşliğinde.
Ayrılıkların körelen ellerine bakan,
Deryaların eşsiz dergâhı içinde…

Yıldızların dertli ellerindeki aşk,
Semanın karanlığında solan çiçeğin,
Susuz kalmış hayatın celladına,
Yenik düşer, saniyenin her zerresinde…

Mehmet Çiçek

Efe Aktürk

Dermansız dertlere beni sen saldın
Aklımı döndürdün başımdan aldın
Gariban gönlümü kalbimi çaldın
Derdimi ben sana söylüyorum yâr

Beklerim yolunu gelde gör diye
Hallerin nicedir bana sor diye
Ölmeyi diledim vuslat zor diye
Sen yoksan ölümü yeğliyorum yâr

Bağlansan tutkuyla sıkana kadar
Kalsan hep canımda bıkana kadar
Delerim dağları yıkana kadar
Yüreğimde hasret dağlıyorum yâr

Mühürlü dudağım tenine hasret
Yokluğun sardıkça çöküyor kasvet
Ayrılığa kızıp etsem de nefret
İntizarı zülfe bağlıyorum yâr

Divane aşıkta kusur bakılmaz
Sevdayla kavrulmuş gönül yıkılmaz
Yazılmış yazgıya karşı çıkılmaz
Kadere küsmeden ağlıyorum yâr

10 12 2012

Emine Şafak

Hasretimsin
Yalnızlığımsın
Yalansız zamanım, yaz baharımsın.

Özlemek seni bir ömür
Ah ederim dinlemez yüreğim
Umut ektim yıllara
Ayrılıksa çektim kana kana

Hasretimsin
Yalnızlığımsın
Yalansız zamanım, yaz baharımsın.

Muharrem Aslan

Kızıl bulutların maviye karıştığı bir rüya bu
bir kabus
sarı yaprakların uçuştuğu erken sabahın rüzgarı
ve sözlerin havada toza karıştığı
gözyaşları ardında titreyen elveda
Ölüm bile daha iyiydi eminim
aşkın soğuk tipiye dönüştüğü yerde
uzak bir kumsalın çakıl taşları gibisin şimdi
Ah dalgalarımla sana ulaşamıyorum ya
içimi metruk evin ağları gibi sarıyor keder

Burası bambaşka bir şehir şimdi
yeni lisanlar öğreniyorum
manasını bulamadığım kelimeler
çöküyor bir yerlerime zehir zemberek

Çiçekçilerin karanfili yok üst caddede
Olsa da kokmuyorlar teninin beyazlığında
yalnızlığı haketmiş ruhuma vicdanımdan hüküm
ve gökkubbenin kuraklığında kendime müebbet veriyorum

İrfan Kaya