Dolunca vakit, etmesen de acele,

Gideceğiz mutlak ecele.

Ha hayır,

Hu şer ile.

Buluşacak mıyım sevgilimle?

Haber ver sen, kadınımdan

Yoksa mektupta selamım,

Yalan yazdığın, okuduğun şiir,

Olsa da adın şair.

Makineleri durmuş bir fabrika
Çok mu önemli bir şairden
Neden hiç üzülen yok
Kılı kıpırdamıyor dünyanın
Defterini dürdügüm dünya baksana şair ölmüş

Hamdi Oruç

güneşin;
patlamaları olmasaydı…
göğün;
şimşekleri olmazdı…

güneşin;
rüzgarları olmasaydı…
göğün;
yağmurları olmazdı…

yağmur yağmasaydı..
şimşek çakmasaydı..
asla,
şair olunmazdı! …

fikret turhan-yalova
09.11.2012

Fikret Turhan

Küf kokulu dilenci,
Nede ağır, elbiselerinden dünyaya yayılan koku,
Kim bilir, anlamadığımız belki de yüreğinden yayılan korku,

Hayret uyandıran, gözlerinin sus-u ızdırabı,
Belki bir şeyler söylüyor dili, karın açlığına,
Vakarla susan, ele verme korkularında gözleri,
Açlığımı gidermek için diyor, mırıldanan sözleri,
Hani edeple olmasa, yalancı, arsız bileceğim,
Yüzüne bakmadan, ALLAH versin diyeceğim,
Farklılığının şavkı vurmasa yüzüne, çekip gideceğim,

Hadi gel diyorum, benimle gel, paylaşabilecek umutlarım var cebimde,
Seni düşüren kader değimli, bakınca beni görüyorum gelecek yüzünde,

Ve konuşan anlamlar, susuyor utancından,
Bir kitap düşüyor, sayfaları eski, yırtık ve kirli,
Küf kokulu dilencinin, soğuk koynundan,
Bir şiir kitabı, asıl korkunç olanı da adı,
‘Gelecek Umutlarda Hayattır Şiir’
Önsözdeki resmin gözleri bu dilenci,
Arkasında bir etiket, bir lira yirmi beş kuruş,
Adam öfkeyle alıyor kitabı elimden,
‘Bu memlekette, şiir karın doyurmuyor,
Bak ben şairdim, ekmek dilenir oldum diyor.
Bu memlekette şair, angarya işler adamı,
Yazdıklarıyla yargılanır, fikirleri sınırlı,
Ya sürgünsündür yurdundan, ya aç, ya da sefil,
Bir ekmek istesen borca, olmaz hiç kimse kefil,
Sen, sen ol, kır kalemini gönlüne, iyi bak geleceğine,
Kimse bilmez kıymetini, kıymet ver sözlerime.’

Gitti, bakakalmışlığımın utancı sardı her yanımı,
Biz ne zaman anladık ki, bu adamı, eski ustaları ya da Nazım’ı

Şimdi içimde bir ateş yanıyor, boğazımda düğüm, düğüm mısralar,
Kalemimden kan damlar, artık korkun kendini bilmez manalar,

Gönül istemez ötesini,
Görmedim böyle hastasını,
Sevme benden başkasını,
Gel de yiyelim bu aşk pastasını.

Sen zengin, ben fakir,
Aşkın etti beni hakir,
Sevmeyi bilmeyen cahil,
Sayende oldum bende bir şair.

Necati Keskin1

Tuba Gürdere

Her sokağın başına gölgen düştü.
Bir kıpırtıyla yüreğimde
Koştum.
Ama sen yoktun..

Öyle zordu ki yokluğun!
Ağlamak geldi içimden,
Sustum.