Dünya içinde çoksa sevgisizlik
sevgi çıkar sevgisizlik içinden…

Yurdun içinde yurtsuzluk görülse
yurtsuzluk içinden başkaldırır yurt…

Şiir içinde hayalsizlik yatsa
hayalsizlik içinden düşer hayal…

Duysam kendi içimde sensizliği
sensizliğin içinden gelirsin sen…

Timur, 2 Ocak 2013

Timur Kocaoğlu

Şadan Yenişafak

Fatih-İST. 1993

Enver Özçağlayan

Sen yoktun ya,
Uykularım bölük pörçük
Şarkılar anlamsız,
Kadınların hepsi çirkindi! …

Sen yoktun ya,
AŞK ta yoktu.
Zevk yoktu.
Düşüncesiz embesiller
Etrafımı sardı! …

Sen gelsen,
Güller açacak, bülbüller ötecek
Ve dünya kahkahalarla gülecekti.
Sen gelseydin…
Sen…

11.Mayıs.1999
Kavaklıdere. Ankara

Yaşar Pehlivan

Kader vurdu savruldum
Ateşlerde kavruldum
Beklemekten yoruldum
Hayatın zemherindeyim

Gönül senden geçmez
Geceler bitmek bilmez
Sensiz yüzüm gülmez
Hasretin demindeyim

Bir sen varsın aklımda
İçiyorum seni sabahlara
Uyanıyorum acılarla
Sabahın seherindeyim

Safure Kalafat

Yudum yudum tükenirken,
Mey dolu kadehlerim
Sen diye.
Bir hiç kalır dönüp baktığımda
Boş kalan şişeler’de.

Nefes nefes çekerken içime dumanı,
Titrerken düşer resmin
Üşüyen ellerimden.
Bir anı daha yoğrulur gözyaşlarıyla.
Akıp gider toprağa,
Ağlayan gözlerimden.

Yak bir sigara,yak bir daha.
Daha çok erken
Yıl var sabaha.
Şişeler boş, kadeh kırık.
Şimdi;
Yakamozlar raks eder,
Göz kırpar,
Sensizliğin sahillerinden…

erdinç sert

Aydın Çakar

Gecelerden yıldız toplar gibi
Sen topladım her şirin çehreden
Sen biriktirdim her gün
Kıvrımları kederle derinleşen yüzümde
Bakamadığım ne varsa ondasın
Aynalarla aram yok nicedir
Kahrettiğim kendime,kastedebileceğim

Tek bir sigaram bile yok…
Ne hacet deyip güldün,biliyorum…
Biliyorum… İlk kurbanın değilim
Biliyorum…Zehrinle sarhoşluğum
Tek cazibeli görünüşüm…
Şarkısız bir ölüyüm şehrinde
Yakınlığının kıyısına vurmuş cesedim yar
Bekliyorum zaman yokluğu dem vururken
Ellerimi çekiyorum senli geleceklerden
Kendimi seçiyorum işte,kendimi…
Şarkılar söylüyorum sana inat…
Yeni baştan…

An sayfalarına düşen kirli ellerin
Yorgun yatağında bulanık sularda yıkanışı
Zemheride titreyen hasta yüreklerin
Ritmi bozuk atan kalp atışı
Hain bir avcının menziline hedef olmuş
Yaralı bir ceylanın çırpınan bakışı
Ruhla bedenin ayrılırken ağlayışı

Rengi uçmuş solan bir yüzün nakışı,
Karanlığa esir isli bir lambanın kör bakışı
Âminsiz edilen duanın özr-ü yakarışı

İçinde sen geçmeyen sefil bir sohbetin adı
İçilen kadehin kekremsi tadında
Sarhoş bir kafayla ceng-i hayatın izdiham aralığında
Yaşanan büsbütün bir vahşetin adı

Kimsesiz bir çocuğun sığındığı kaldırımların soğuk kucağı
Çalkalanan hüsranlar kazanının ocağı
Yatsı vakti elinde eski bir kandille
Zifiride yol arayan şaşkın adımların uğrak yeri/bucağı

Dem-beste bir çığlığa sürgün gözyaşları
Akordu bozuk kemanın inleyen notaları
Tan yerine gergin bakan gözü kamaştıran şehrin loş ışıkları
Güneşin gülmediği mor salkımlı pencerenin
Tahtadan öksüz kenarı

Göçebe bir gönülde konaklayan bulut kümesi
Meçhule savrulan
Gölgesiz bir kum tanesi

Toprak kokan yağmurun ansızın dönüşü
Kordan arta kalan külün sönüşü
Güle hasret bülbülün hicazlı hazin ötüşü

Yudum yudum
Kristal mevsimli bir akşamda hüznün koyu demlerinin içildiği
Her bir gün Aşk’a özlem günüdür
İlmik ilmik atılan çözümsüz bir kördüğümdür

Ramazan Boran

uzaklaşırım şiire yazacak olduğum harflerimden

bazen alır başımı giderim

Faroz limanının en ucuna…

ılık bir rüzgarın esintisine bırakırım bedenimi

güneşi alırım sonsuzluk tuvalimin içine

martılar cıvıldaşmaya başlar

belki balıklar duymazlar yüreğimin sesini

içimi dökerim Karadeniz’in masmavi sularına

incecik bir sızıya eşlik edermiş gibi kıpırdaşır dalgalar

belki ağlıyorlardır

belkide gülüyorlardır bana…bilemem

tek bildiğim şey bir tanem

ölsem bile;

yüreğimdeki sensizliğin acısını öldüremem…

Metin Kaya İLHAN