Siirler.Biz

sensizlik

gül müsün? diken misin? kalbimi çalan sen mişsin? benimle oynayan gözyaşlarımı akıtan sen misin? bir yudum sensizlik koydum kadehe daldım...
Anladım ki yersiz bir virgül, Boğazda düğümlenmiş bir sürgünmüş. Sensizlik. İstikamette suyu çekilmiş göller, Bir de maviye hasret gökyüzü var....
Kızmayın vakitlerin hiç bir suçu yok. Üç aylık düşerken düşüme baharın, Gözlerimden yatıya kalan ruhsuz bir cenaze, Çaresiz göz yaşlarımı...
Gecenin soluk yüzüne dügümlenmiş yüregim. Ortalık sessiz sakin sus pus olmuş yani. Biraz da karanlık zifiri desem az degil hani....
sevmek güzelmiş öğrendim ama sevipte sevilmemek çok acıymış be gülüm ne sensizliğe ne yokluğuna nede sensiz geçen ömrüme sende başka...
soğuktu gece pusluydu üstelik bir ben vardı benden önde dumanlı bir nefeslik adımlarımın karlardaki izi ayazın bozduğu sessizlik hiçbiri hiçbiri...
Hiç mermisi olmayan bir eşkiyayım şimdi, Tuzu olmayan ekmek, Kanadı olmayan kelebek, Tanrısı olmayan bir yetimim şimdi, Zîn ı olmayan...
Sensizliğim müksetti... birden bire geldin aklıma İnsan hasta olunca daha mı hassaslaşıyor ne? Herkes aradı sordu, bir sen yoktun Herkes beni merak etti, Ben...
sen için yaşandığım evreni kuşandığım bir anıma sensizlik sinirden boşandığım biriken sözlerinden zehirli gözlerinden bir anıma sensizlik ateşten özlerinden sevdiğimden nicesi kefensizlik gecesi bir anıma sensizlik sin taşından cücesi çıdam asar dalında izim...
Tuhaf mı tuhaf bir hal almış Sensizlikte vakit Sabahlar ismine ihanet etmiş Akşamlar soyadını değiştirmiş Her şey yokluğunda terk etmiş kendini O pazarlar yok artık Yok...
Geçmiyor zaman derken karşılaştım kendimle, Uçarken kuşlar sensizlik kasırgası eşliğinde. Kaç zaman geçti üzerinden hatırlanmıyorsa, Kaplıyor karanlık bir anda, gönlünü insanın. Bayram Yoğurtçu
Süzülüp giderken sen Düşlerin arasından Savruldu bütün mazi Ardından duman duman Bir acı ta şuramda Senden kalan armağan Vedalar aşk’larda Anılar bende kalsın Yalnızlığın adını Sensizlik koydum artık Sözlerin yankılanır Dilimdeki...
oysa baharı müjdeleyen gelişlerine sevinçten ölmeliydim ben, artık sesinin yankılanmadığı, şehrimin sokakları yok, artık koskoca bir boşluk var genizimi yakarak ciğrelerime dolan! damarlarımda gezinen...
Bedenimde bir bendin Kökleri köklerime sarılan Aynı topraktan beslendiğim sevgilim Ayrı çiçeklerde renklendik Can suyumu paylaştığım Hayat haznem, yaşama sevincim Ruhuma söz geçiremediğimden Bedenimi sende yitirdim sevgilim. Yokluğunda...
Geceyedir sitemim Biraz da sensizliğe Gece sona erse de Sensizlik bitmez yine. Karanlık gecelerde Sensizlik benimledir Sabah olsa da gitmez Onun yeri bendedir. Sensizlik kaderimmiş Üstümde kalın yorgan İdama sürükleyen Boğazımda...
Sensizlikten müşteki bu gönlümde Bitmeyen bir isyan var bu gece... Nasıl târif etsem? Ocak kadar soğuk, Ocak kadar sıcak bir atmosferde Sanki gönlüm bir cephanelik Ve...
sensizlik nasıldır bilirmisin geceleri. geceler gri, lambalar soluksuzdur. tan yerinde gün zorlukla dogmakta, sensizligin soguklugunda saatler, her yerde haykırışlar, feryatlar var. gül kabuguna çekilmiş, bülbüllerde korku var. kaldırımlar...
Karanlık gecelerimden sonra, Gün ağarırken yavaş yavaş güneşe doğru, Mutlu tınılarla sen sen demlenmişyüreğime, Sessiz ve sensizlikte olsa sonuçta. Susuzluk bu, Havasızlık, nefes alınmıyor sensiz geçen...