Ben senin uğrunda olmuşken köle
Düşürdün sen beni çöllerden çöle
Sayende benzedim bir kuru güle
Yolun açık olsun git güle güle

Büktürdün boynumu yaban ellere
Savurup külümü verdin yellere
Düşmüşüm sayende zaten dillere
Yolun açık olsun git güle güle

Çok yaşattın bana aşkta kışları
Akıttın gözümden kanlı yaşları
Uçtu gitti şimdi gönül kuşları
Yolun açık olsun git güle güle

Başladı bağımda hazan yelleri
Yaraladın goncaları gülleri
Bir Leylâ için ben geçtim çölleri
Yolun açık olsun git güle güle

Gülüp geçtin başımdaki hallara
Siyah dedim senin için aklara
Muhtaç ettin beni zalım kullara
Yolun açık olsun git güle güle

Cevabsız kaldı hep onlarca çağrım
Hasretinle yanar şimdi bu bağrım
Der DURAK’ım kalsan dinse bu ağrım
Yolun açık olsun git güle güle

Durak YİĞİT
Gönüllerin Şairi
KOCAELİ

– çok mı ayıp olur yani?

televizyonları kapatıp yürüsek
evleri kapatıp yürüsek
hüznü kapatıp yürüsek
bazı insanları kapatıp yürüsek şimdi seninle

en azından bügün doğru hesaplasa çiçekleri devlet
bahçelere biraz daha renk gelse

hadi ne olur çıkart şu lacivert takımı üzerinden
çıkart ki iki güzel bulut gibi geçelim
şu yeditepeli yosma şehrin üzerinden

makineleşmiş hırslarından uzak dur artık o hasta yüzlerin
duymak istemiyorum işte
o gri – o kötü – o berbat duvarların hiçbirisi sen değilsin

her şeyi unutup
şu söğütlü yağmurda yalınayak koşalım seninle
en azından bugün gülsün hesap kitap içinde boğulan o kadın
hadi hadi en azından bugün
yalnız aşka varmak için yürüsün ayakların

bak işte sana avuç dolusu karanfil söyledim
gün tuttum,bahar tuttum,sevda tuttum,sana bağırdım yüreğimi
bak işte sen kanıyorsun şuramda
çok kültürlü bir yara gibi

ne olur acele etme
önce anla
– sonra unut beni…

Tekin Deniz

Altan Bekir Esen