Ben sana yürekten vuruldum?

Yaramın tek merhemi sana kavuşmaktır,

Tek emelim seninle ömrümce sevda yaşamaktır..

Şu an ellerin ellerinde olsun isterdim,

Seni dalında koklar tatlılıkla öperdim

Gece boyunca sabaha dek,

Seni taparcasına seviyorum sevgili prensim derdim,,

Sen mevsimlerden baharsın

Gelişinle çiçekler açtı gönül bahçemde,

Seninle canlanmaya başladı durgun yüreğim,

Bil ki sen kainatta tapılan tek varlıksın tek yarsın..

Son içtiğim sigaram sensin

Dumanımı içime cektim

Bırakmamak üzere

Nefesimi tuttum

Bir muçuze gibi ciğerlerime doldun

Rabbime şükür ettim

Seni bana bağışladı diye…

senses us

Zuhal Eraslan

Tüketmiştin anıları, sevda sözlerini
Bir kalemde silip atmıştın her şeyi
Hem de yok yere, hem de bir yalan üzere
Çekip gitmiştin o gece yarısı
Yapayalnız bırakmıştın beni Karanfil Caddesi’nde

Yağmur her cama vurduğunda
Seni düşünürüm sevgilim
Yağmurlu bir gecede bırakmıştın beni
Dinlememiştin, susmamıştın
Son sözü söylemiştin kendince
İçinde ayrılık geçen o lanet sözü

Yağmur hızlandıkça öfken artmıştı
Bakışın bulanmıştı, görmüyordun beni
Eğer görebilseydin sevgilim
Eğer bir görebilseydin
Orada masumiyet bulacaktın sadece
Evet sadece masumiyet

Şimdi yine yağmur yağıyor sevgilim, hem de daha şiddetli
Şimdi yine vakit gece yarısı, hem de daha karanlık
Ben şimdi nerde miyim
Bıraktığın yerde tabii ki
Karanfil Caddesi’nde, caddenin tam ortasında
Yağmur hangi cama mı vuruyor
Kırıp paramparça ettiğin kalbimin camına
Öylesine sert vuruyor ki kalbim parçalanacak gibi

Yağmur durmadan gel sevgilim
Gel, aşk var sadece kalbimde
Sana olan aşkım
Bitmeyen, bitmeyecek olan aşkım
Yağmurlar delip geçmeden kalbimi
Gel sevgilim
Bekliyorum Karanfil Caddesi’nde

Halil Zenciroğlu

Sabahı olmayan geceler,
Uzanıp kalan eller,
Hiç çalınmayan şarkılar,
Hiç yazılmamış şiirler;
Hiç yaşanmamış aşklardı,
Geldi, geçti dersin…

Farz et ki,
Aynalar kırıldı,
Paramparça oldu uzayan gölgeler,
Bir damla suya hasretti,
Bir nefes kadar yakındı,
Zamanın içinde kaybolup gitti,
Geldi, geçti dersin…

Birkaç damla gözyaşı,
Aktı, geçti…
Uyuduk, uyandık,
Tatlı bir rüyaydı,
Hatırlayamadık uyandığımızda,
Anlayamadık,
Geldi, geçti dersin…

Hoşça kal Aşkların en güzeli,
Gündüzler, geceler seninle olsun,
Seninle olsun bütün güzellikler,
Doğan gün,
Tutamadığım yıldızlar…

Yarınları olmayanın,
Gecesi, gündüzü de olmazmış…
Güzel bir masaldı, anlatıldı,
Bir varmış, bir yokmuş,
Uyuduk, uyanamadık,..
Bastığım topraktı,
Bir ses duydum bir anlık,
Geldi, geçti dersin…

Bundan böyle,
Yok bil artık beni,
Bir rüzgârdı esti geçti,
Bir yaz yağmuruydu,
Geldi, geçti dersin…

19.05.2012

İsmet Dönmez

Tomurcuk gül olmuş kokuyor dalında
Sevdalandık gelmezsek nazara,inşallah işler yolunda
Esen rüzgarın sıcaklığı sandım,yar sıcaklığı hep yanımda
El ele tutuştuk beraber olacağız bu yolun sonunda

ZÜHTÜ KUŞCU

Kuşlar gibi uçarken
Kolum kanadım kırdın
Sana kucak açmışken
Sevgimizi ısırdın

Aşkımızdan kuleler
Dikmeği düşünmüştüm
Ayan oldu hileler
O anda yıkılmıştım

Hayalimde var idi
Gök kubbeyi gezdirmek
Hedef aşka zam idi
Sonsuzluğu giydirmek

Abdurrahman Yıldız

Senden önce yaşıyor muydum bilmiyorum hala
Ruhsuz bir beden mi taşıyordum?
Bedensiz bir ruh muydum acaba?
Ne zaman can geldi ellerime?
Ne zaman farkına vardım kara gözlerimin?
Kıskanmak kelimesi var mıydı beynimin bir köşesinde
Hatırlamıyorum senden önce hala
Bildiğim bir şey varsa da
Aşk kelimesi bu kadar dokunmamıştı bana

Senden sonra acılara tutunmak var
Boyun bükmek var yazgıya boşu boşuna
Gece ve gündüz siyah ve beyaz gibi
Birlikte yaşamak var sevap ve günahla
Odalar dolusu mutsuzluk var senden sonra
Vakitsiz teslim olmak var işte fırtınalara
Yastıklara sarılıp sarılıp ağlamak
Ve aşk yağmurundan boğulmak ta
Senden kalan bir hatıra olacak bana
En kötüsü ayrılmak var, sana hiç kavuşmadan

Yokmuş gibi olacak kollarım senden sonra biliyorum
Sil baştan öğreneceğim belki yürümeyi
Gözlerim kilitleyecek kendini
Fark etmeyeceğim rengini gökyüzünün
Yıldızlara bakmayı unutacağım hep geceleri
Kışa dönecek hayatımın her karesi
Binlerce çığ kopacak bedenimden
Gözyaşlarım ırmak gibi akacak denizlere
Seni seviyorum kelimesini
Senden sonra yasaklayacağım kendime

Hilal Uludağ

Dokundu hayalin yalnızlığıma
Gök ağladı sensiz sabahlarıma
Yağmur yağarken ıslak saçlarıma
Sensizlik uzandı boş kollarıma

Yağdı hasretin sel oldu kapımda
Birikti aşkın hicran duvarına
Beklerken sevdanın son durağında
Üşüttü yokluğun kış akşamında

Erhan Atasoy

Barış Erdoğan Anamur

Ayazdır uzaktan merhabası selamı
şehnaz bir makamla inceliyor sonsuza
hiç sevmez dostluğu, ve yenilgiyi
sen bir çocuk kadar mahsun,
bir geyik kadar, özgür ve bilge
biliyor musun?
ben mevsim mevsim yaşarım seni
şimdi, bir sarışınla Karşıyaka vapurundayım
oturmuş yeni bir dünya çiziyorum
ellerim ellerini arıyor, günbatımı uykusunda.

Özümde Akdeniz, gözümde Ege
körfez gemilernden biri daha yol alıyor
ne tarafa yol alacağı belli değil
bugün on ekim, yokluğuna rakısını içiyorum
kaç bahar, kaç yaz, yaktım uğruna
sen değil miydin Ege’nin göğsünde karanfil açan
artık külliyen acılarımı unuttum
huysuz dalgalar düşerken iki öpüş arasına.

Nuri Dağdelen