Üşüyorum…


Temmuz ayı, gün ortası
Hava açık, güneş parlak.
Ha dondum,Ha donacağım.
Bendeki kara kışa bak.
Ne gül devşir,
Ne çiçek ver…
Gözlerini
Ufkuma ger.
Bu yaz beni üşütüyor…
Titriyorum zangır, zangır
Titriyorum, Şu işe bak…
Yar bugün yanımda değil
Ruhumdaki telaşa bak.
Tenim yorgun,
Ruhum çıplak.
Bir çay doldur,
Sobamı yak!
Ayaz beni üşütüyor.
Zor zanaat kendin aşmak,
Kendi kendinle savaşmak.
Dün yardan murat diledim.
Kısmet bugün vedalaşmak.
Bir saz getir,
Bir mendil ver,
Bu naz beni üşütüyor.
Hiç ağzımdan düşürmedim,
Üç harfli yasak heceyi.
Yeter artık çöz diyorlar.
Aşk denilen bilmeceyi.
Bir kilim ser
Bir yastık koy!
Ört üstüme, ört geceyi,
Bu tarz beni üşütüyor.
Boşa geçti koca sene,
Kolaysa bir denesene.
Yağdı yüreğime gene,
Bir çay doldur
Bir ateş yak!
Beyaz(kar) beni üşütüyor

Gülahmet Dündar

2 Şubat 2011 tarihinde eklendi.

Etiketler:

Yorumlar

Henüz yorum yapılmamış.

Sayfa başına git