|
Osmanli Ordusu
Osmanli Ordusu kusanmis geliyor
havada sessiz bir rüzgar esiyor
at üstünde saha kalkmis Fatih
sürmüs atini denize
kulak verin bu yigit Ordunun sesine
kapilmasin sakin kimse bu Ordunun yeline
sultanlar sultani kanuni
kilavuz etmis Kurani kendisine
korku tanimaz düsman bilmez
garipleri korur hic ezmez
sana karsi kimse kilic kaldirmaz
bu orduyu bizans bile durduramaz
Ey sanli Ordu ey sanli asker
kim sana hancer vuracakmis sasarim
sen benim icimde bir ask hep göz yaslarim
Osmanli Ordusu geliyor
askerlerin hazir olda seni bekliyor
at üstünde cin setine kadar variyor
bu göz bu kalb senin icn agliyor
Zaman geldi artik cik ortaya
namini sal yine dünyaya
dünya sana yine muhtac
sen olmyanica bu gönlüm gezer kacak
elinde tutdugun bu ulu sancak
nerdesin Osmanli gözüm yollarda seni bekler
seni bulmak icin ayagima batsada tikenler
seni bilen seni taniyan
yillardir icimdeki hasretdir aglayan
ilac ol bu kanayan yarama
bin sükür gerek bu Orduyu Yaradana
dilimde sanki bir siir bir dua oldun
diliren seni Allahdan
cikarim gizemli karanliktan
Osmanli Ordusu geliyor
askerlerin hazir olda seni bekliyor
at üstünde cin setine kadar variyor
bu göz bu kalb senin icin agliyor
Peygamber bile Övmüs bu Orduyu
nam salmis dört cihana güzel huyu
kara bulut gibi cök düsmanin üzerine
Allah güzellik vermis senin yüzüne
kapilmayin hemen hüzüne
elbet bir gün bu ordu gelecek
bütün acilar gözyaslari dinecek
Allahdan hak yerini bulacak
kuslar bile sevincten alcak alcak ucacak
cicekler bile göz olup sana bakacak
nerdesin Osmanli gelde dindir bu hasreti
gelde sevindir bu siiri yazan sahsiyeti
Osmanli Ordusu geliyor
askerlerin hazir olda seni bekliyor
at üstünde cin setine kadar variyor
bu göz bu kalb senin icin agliyor
Bu Şiir 4.917 Defa Okundu
|
Zül-Karneyn
Zalim Insanlar
Sikayetim var bu zalim Insanlara
gülen yüzleri aglatanlara
iki kurus para icin kendini satanlara
bu savaslar gavgalar bu ölümler neden niye
biz insanlar üzülüp aglasinmi diye
akan dereler sular gider bosa
sen insan ol cok yasa
ey zalim dünya söyle bir care
ne önemi kaldi artik
biz zaten gözlerimizi kör ettik
hep kendi ömrümüzden caldik
yalanci carelerde batdik
Iki yüzün
Kara gözün
nedir bu hüzün
sözde herseyi bilen
yinede yalanlarin arkasindan giden
nezaman bitecek bu cilen
Cileler hic bitmeyecekmi
gözyaslari dinmeyecekmi
bütün suc demekki bizde
göz yaslari sel su olmus dizde
kaderin önüne gecilmez
aciyan yara dikilmez
kimin ne zaman ölecegi bilinmez
ne yapsan ne söylesen yararsiz
en güvendigin insanlar cikar hayirsiz
sence neden böyle ,ne olur artik söyle
insanoglu hep üzülüp durmus
bu dünyada hayel kurmak bir sucmus
hep bir ümütle beklemis
dogru yolu kimse aramamis
kadere bak,kadere bak
niye bu cahilligin arkasina saklanmak
Allah varken insanlara Kul olmak
gercekleri söyleyene herkes gücenmis
careler cokken hepsi tükenmis
Iki Yüzün
Kara gözün
nedir bu hüzün
sözde herseyi bilen
yinede yalanlarin arkasindan giden
nezaman bitecek bu cilen
Hayeller incinde yasiyoruz
iyiyi götüyü bilmiyoruz
anlayamadim nasil bir hayat
unutmusuz bir köprü var ismi sirat
Ahir zaman Alemetidir firat
güzellik insanin kalbidir
icinde olan sahibidir
kimbilir icindeki kötüyü sile bilir
yasarken ölmek
mecnun olup leylayi sevmek
cok severken terk edilmek
sen istemezsende bir ömür bitiyor
bak insanoglu nereye gidiyor
seveni kalmadi cevresinde
küzellik bunun neresinde
durma yerinde ayaga kalk
bu dünyanin haline bir bak
Iki yüzün
Kara gözün
nedir bu hüzün
sözde herseyi bilen
yinede yalanlarin arkasindan giden
nezaman bitecek bu cilen
yazar:Zül-Karneyn Osmanli