Sizin Şiirleriniz


sevgilimgözlerinin içine bakmaya doyamadığımsıcağınla ısındığımnefesinle soluklandığımen güzel hislerimin sahibimutluluğumderdimin dermanıdertlerimim ortağıhuzur bulduğumsen gittin ya yarim bile kalamadımtamamım senmişkulağım senin sesine alışkıngözlerim seni görmeyeellerim tenineben ben değilmişim sensizdön sevgilimdön ki yasama döneyimdön ki tekrar gülebileyimdön ki tekrar hissedebileyimdön ki eski günlerimize kavuşabileyimdön sevgilimdön ki kokunu içime çekip her şeyi unutuvereyim canan satir
Sevdası ateşmiş hasreti alev Öldürüyor beni bakarken güzel Pervane misâli yakıyor teni Öldürüyor beni bakarken güzel * Ay’dan ışık alıp bürünür Renge Seyrine dalarım bozulur denge Kendimden geçerim başlarım cenge Öldürüyor beni bakarken güzel * Kılıç gibi keskin zar gibi ince Aklım üşütürüm onu görünce İçimde doyumsuz hazzı verince Öldürüyor beni bakarken güzel * Gözleri Elâ’dır kaşları kalem Kirpikleri ok’dur dudağı alem Benim bu halimden ne bilsin alem Öldürüyor beni bakarken güzel * Tabib el vuramaz yara derinde Gizli gizli kanar durur yerinde Oda birgün sever günün birinde Öldürüyor beni bakarken güzel * Herkes bildiğini...
Korkulu düşlerle kalktım bir sabah Dudağımda okuldan kalma bir şarkı Alnımda deli bir ağrı İçinde boğulduğum bin bir soru kafamda Otobüse bileti olmayan bir yolcu gibi biniyorum İnsanların cam kırıkları gibi yüzleri kesik Yürekleri dağlı Gözleri yumul yumul İşkence gelir onlara gülümsemek Alışılmış uğultusuyla hep aynı gürültü Ayrılığın es anlamında otobüs durakları Koşup gelse o dar sokaklardan bir kız Onu bir sevgi kucaklığına boğsam Durdurabilseydim içimdeki bu yalnızlığı Demir atsaydım sevgilere Ağlamayı öğrendiğim gibi Ansızın girebilseydim firar eden düşlerle gece Gözlerim bir yol çizer otobüs koltuğunda Boynum eğik...
Anneciğim oksa beni Sanma koçun kuzu kalır Göz yaşlarım kurusa da Yanağımda tuzu kalır Gözümde en güzel bakış Yüzün göklerde ki nakış Bir gün bitse de bu akış Yine anne sözü kalır Dua sesi dileğim de Amacıma ereyim de Yıllar geçse yüreğim de Bu sevginin izi kalır Yüzün gözümde perde Gülüşün devadır derde Elinin değdiği yere Ne ağrı ne de sızı kalır Siir: Ahmet Furuncu
Yoluna güller sersem Ugruna canimi versem Önünde diz çöksem Benimle evlenir misin Haykirsam dünyaya sevgimizi Tüm alem duysa seni beni Rabbim ayirmasin bizi Benimle evlenir misin Mutlulugu sende buldum Sende ögrendim sevmeyi Birakmayacam seni hiç bir zaman Benimle evlenir misin Seni sevdigimi biliyosun Biliyosun ki sana asigim Daha ne bekliyosun Benimle evlenir misin Dünya ahiret helalim ol Evimin hanimi Çocuklarinin babasi olayim Benimle evlenir misin Bir yastikta mutlu olalim Birbirimizi hep sevelim sayalim Güzel günleri birlikte yasayalim Benimle evlenir misin Siir: Ahmet Furuncu
ellerin, yetmediği yere gözler... gözlerin, yetmediği yere gönüller erer bu sevgi savaşında her gönül seve seve olur bir nefer... Fikret Turhan-Yalova 27 kasım 2018
O dupduru sular gibi akışın. Hala şu kalbimi yakar sevgilim Ceylan gibi ürkek ürkek bakışın Hala şu kalbimi yakar sevgilim * Andığında beni ah ile anma, Bu günler bitecek çok fazla yanma. Gurbete gidenler unutur sanma. Candan seven yola bakar sevgilim * Düğünde, bayramda eğme boynunu. Karışıp kızlara oyna oynunu. Benden gayrisine açma koynunu Geldiğimde sanma sıkar sevgilim * Geceler tükenip şafak sökerken. Tatlı uykular dan uyanıp erken. Geçtiğim yollara türkü dökerken. Gönlüme bir ışıK yakar sevgilim * Gece gündüz hayal kurar dururum. Hasretinle hep çile bezi dokurum. Bir resmin var onun...
Seni sen yapan ben miyim? Yoksa benim içimdeki sen misin? Gönlümü alan sen misin? Yoksa gönlümü sana veren ben miyim? Sensiz kalan ben miyim? Çaresiz olan sen misin? Kafesteki bülbül kadar özel misin? Kafese seni koyan ben miyim? Yazı yazmamın sebebi sen misin? Yoksa kalemimi kalbinle yöneten sen misin? Anlamak,dinlemek,görmek kadar özel misin? Taki ölüm gelene kadar benimsin Hüsnü
Baharda şenlenir bağı, bahçesi Kokusu başkadır benim köyümün Unutturur adama gamı, kederi Havası başkadır benim köyümün XXX Akşam olur herkes döner evine Can kurban inan ki benim köyüme Gülabi’nin torunları derler bizlere Özü başkadır benim köyümün XXX Yeşil yeşil meşeleri var dağında Meyve ağaçları çiçek açar bağında Her çeşit otlar yeşerir toprağında Yeşili başkadır benim köyümün XXX Köyümün kenarından akar çayı Kıvrım kıvrım dolanır sular tarlayı Unuttum sanma orda olmayı Dostluğu başkadır benim köyümün XXX Yaz gelince çıkarlar yaylaya Gurbetçiler hasretle döner sılaya Benden selam olsun Aziz Ağa’ya Sevgisi başkadır benim köyümün İbrahim SEVİNDİK
Kırsal gök boşluğunda Çok katlı evrelerdeyim Birbirine açılan kapılarda Macellan yıldızı gibiyim. Bu gök ada yangın yeri Buradan korkutur seyri artık terkederim kendimi labirente girmiş gibiyim. Okunmuş zihinler tedirgin Görünmeyen sır belirgin Yetkisiz kehant dediğin Dünyaya dönmüş gibiyim. Duyu ötesi, yolcusuz yol Doğacak ruhları bilmez kul Ötesi bilinmez karambol Kum tanesi bile değilim. Ariosto’nun dikkat çektiği Halvetl’ de. mana birliği Belkide uzlete gitmek gibi Toplumdan kopmuş gibiyim. Atomu gizleyen çekirdeğin Zıtları çarpıştıran cern’in Karanlık maddeli enerjinin İçine düşmüş zıt gibiyim…. Mustafa Yaman 08 nisan 2018
Sayfa başına git