Şubat 2009 Ayında Eklenen Konular


vardığım son noktasın dibe vurduğum o ansın çizgimin sonundasın orada bil sem yokluğun mu var sen mi varsın? terkedilişliğimin zirvesindesin yalnızlığımın en geniş çemberisin bildiğim en edilgen karaktersin eninde sonunda bilsem yokluğun mu var sen mi varsın? bende sonsuz savurgansın yüreğimde gamsız kavurgansın yalandan kırılgansın asıl dimdik ayaktasın kıyısında köşesinde bilsem yokluğun mu var sen mi varsın? en içten dışa firardasın anlamsızca kaçmaktasın bana kayıtsız bize riyakarsın gaybta kaybolucusun silinmekte baskın ısrarcısın yollar yıllar ardınca açılsın bensizliğe varıp kavuşacaksın bensizlikte bilsen yokluğun mu var sen mi varsın?
Bir yaz güneşinden ödünç aldığım yüzünü görüyorum buradan, yarım kalmış mutluklarla dolu olan yansıtan yüzünü. Masmavi bir denize yaslanmış bir parkın köhne banklarında oturuyorum ve teninin kokusunu her içime çekişimde kendi yalnızlığımın kokusunu duyuyorum, o keskin ve acı veren kokuyu. Belki de bir tek seni bu kadar çok sevdiğim için korkuyorum karanlıkta kalmaktan , ruhumun karanlığını aydınlatan yaz güneşi kadar tatlı gözlerin ki ışığın bana arkasını dönmesinden . Paraya en çok ihtiyacı olduğu bir zamanda hiç beklemediği...
Sanki bir geçmişimiz varmış gibi.. Ummak ve unutmak Ne kadar da zormuş.. Her adını duyduğumda Hala garip bir sevinçle gülerken, Ne kadar da zor fırlatıp atmak seni kalbimden.. Şimdi unutmaya çalışırken seni Artık kalbimin bir parçası olduğunu bilmek Ne kadar da zormuş.. Ne kadar da zormuş sen tam yanımdayken Özlemek her zerreni.. Ne kadar da zormuş atabilmek kalbimden seni.. Zaman geçiyor Yelkovan ilerliyor.. Ama açlıan yaram kapanacağına daha da genişliyor.. Hayat neden yine bu kadar anlamsız geliyor ? Tüm bu hayatımı kırık bir dala bağladığmı bilmek...
seni kaybetmeyecekmiş gibi alamadım adresini mutlu resimlere imreniyorum çekemedim resmini delirdim ben dağlara taşlara yazamadım ismini omzunu alıpta gittin * yollardayım desen sokaklarda beklerim seni geçen zamanın freni yok dinlemedin sözlerimi tam ikiye ayırdın sende bulamadan kendimi rezil ettinde gittin * hasret yaralarımı sarmadan tuz bastın hüzün dolu gözyaşlarıma yaşlar kattın umutlarım yaşlanırken beni anılara sattın hoşçakal demeden gittin * unuturum dersem aman sakın inanma bıraktım kısmetlerimi yorgun zamana dualarımı dizilerle gönderiyorum tanrıma farkında değilsin yıktın da gittin
Alıp başını gitmek vardı Döndüğümde bulamamak seni Sözlerin karmaşasında Sevdanın bu aşamasında Kendimde bulamadığım cesaret Körkütük sarhoş olmak gibi bir şey Yüzleşmeler ağır basmıyor Yaptıksa hataları geçmişte yaptık Neden orada kaldık Biz birbirimize mahkumuz Hatırlayamadık Alıp başını gitmek sensizlik demek Ben sensiz olmayı hiç istemedim ki Yanlışların hesabı bana ama Hiç hatam olmadı ki sana Kızgınlıklarımdan başka Yalan olmayan tek şeyim var O da sevdam Onu da savunurum sonuna kadar.
Aşk kalbe ait Dile gelmez bundan sonra Gözler hüzne ait Gözyaşları akmaz artık Yıllarca bekleyen ruhum Şimdi çözülüyor yollarında Çok bekledim gelmeni Bir haber uçurup gel demeni Karanlık bir geçmiş ardımda Yılların kaybı var hatıralarda Ellerim ellerine bir kez bile değmeden Gözlerim gözlerine dalıp gitmeden Nefesin nefesime karışıpta doyasıya içime çekmeden Bir tek söz bile senden işitmeden Ölürse eğer bir gün bu beden Hala seni sevecek ve bekleyecek Sevgilerin en güzeli var yüreğinde Aşka ait kalbi senle dolu her bir köşesinde
Çok yıllar geçti, sen gittiğinden beri Gözlerim seni ararken artık görmez oldu Kayboluyor ruhum aşkın ellerinde Sen gittiğinden beri yok oluyor günden güne Bu senin hayatın, senin seçimin sevdiğim İstersen seversin, istersen gidersin Ne sev beni diyebilirim ki Ne kal yanımda ağlayarak Gözlerde yaşlar akar durmaz Kalp bu acıya dayanmaz Bir tek seni anar içinde Yıllar geçip gitse de Umutlar kaybolmuş teker teker Yürekte küçük kırıntıları Ellerimle toplayamıyorum Kayıyor ellerimden senin gibi Yakıyor ellerimi aşkın gibi Kalp çok şey söylemek ister, söyleyebilseydi eğer... Gel demek isterdim bunca yıl...
Yürekten gelir ya hani duygular Satırlara dökmek istersin Zaman gelir , canın önemi kalmas Ama yinede yardan vazgeçemessin En büyük düşmanın sana yüreğin olur Fırtınalar koparır içinde , engelleyemessin İlk kes tatmışsındır bu duyduyu Zaman zaman isyan edersin gözyaşın birikip içine akar Belki de artık en fasla ağlayanlardansın Güldüğün günlerde olacak elbette , sonuçta sende bir insansın İstemezsin yare açtığın gözler , yari görmeden kapansın Sakın kadere isyan edeyim deme , bırakta kader utansın Hani farkında olmadan düşünceye dalarsın Dertlerin denizinde boğulacan sanırsın Kıvrandıkça...
Sen; birbaşınalığına bırakmadan önce bu kenti, yazmazdım bulutlu havasını dağlar büyümezdi gözlerimde ve sormazdım denizler neden mavidir diye… Ellerin vardı, geceye köprü kuran ellerin varıncaya dek sabaha kıvrımlarında düşlenirdim. Bir kokun vardı senin şuna benzerdi; -mevsimleri sarsan gökçiçeği- için için çekmezsem yağmurlar göçerdi ömrümden. Ölümden düşerdim tutunmasam saçlarındaki yamaçlara ve korkusundan da bilirsin, hovarda bir uçurumdu senin gözlerin. Sesinse, kırsal vakitlerde esişen uysal bir orman’ın, yol gösteren ferahlığını işaret ederdi duyduğumda. Milyonkere çığlık atardım tıpkı bir çocuk gibi,tıpkı kaybettiği sevinçlerini bulup avuç avuç toplayan çocuk gibi. Anlatamıyorum, olmayışına kelimeleri yetiremediğim gibi. Hakan Barış Aydoğdu
ßecerebilir miyim ßilmiyorum... Hayatımı yine eskisi gibi yaşamayı, Mutlu olmayı, Yalnız da kalmayı ßecerebilir miyim acaba... Çok canımı acıtı gidişin Ama artık alıştım acılara Nasıl olsa her gelen daha da kanatmadı mı yüreğimi Alıştırmadılarmı beni kanayarak yaşamaya Her gelen bir parçamı alıpta gitmedi mi nasıl olsa... Ama Senin gidişin çok koydu bana... ßecerebilir miyim ßilmiyorum ßu sefer yerden kalkmayı Dimdik ayakta Durmayı ßecerebilir miyim acaba...
Cekingen adimlarla sesiz ve urkek Bir gun uzaklardan bir giz gibi geldin O buyulu sarkilarini soyleyerek Gencligimi geri getirdi ellerin Sundun paha bicilmez guzellegini Oylesine diri oylesine sicak Boylesine bir mutluluk anladim ki Omur boyunca bir kez yasanir ancak Bir kez nefes aldigini anlar bir gun Bir kez bir kisiyle insan butunlenir Ozlem dedigimiz o hancer bir dusun Bir kez saplanmak icin kac kez bilenir Anilarsa bitmez bizimdir daima Umulmadik yerlerde yeserir buyur Yasamak bastanbasa yalan olsa da O alir bizi uzaklara goturur Emzirir gur memelerinden...
Eğer o yoksa güneş doğmasın artık gelen onu getirmeyecekse bana hiç gelmesin! Ne fayda! Onun gözlerini göremeyeceksem eğer bir daha sesini duyamayacaksam ya da saatlerce onu izleyemeyeceksem uzaktan bir gün daha doğmasın artık karşısına geçip seni seviyorum diyemeyeceksem eğer son bir kez yağmur altında yürüyemeyeceksem onla sıcak ellerini bir kez daha hissedemeyeceksem eğer bir gün daha doğmasın artık sırtüstü yatıp onu bütün güzelliğiyle düşleyemeyeceksem eğer baktığım yıldızlarda onun ışıltısını bulamayacaksam rüyalarımda onu göremeyeceksem kadere boyun eğip susacaksam eğer bir gün daha doğmasın artık eğer onun olmadığını...
Sayfa başına git