Ayrılığa Dair


Sensizlik dağlarının
Doruklarındayım soğukta
Buz tutmuş kalbim
Gözlerim yasta
Erimiş gitmişsin bedenimde
Yüreğim sessizce bekliyor
İlk veda ettiğin yerde

Uyuyordunya bir zamanlar kollarımda
Sarılıyorken geçiyordu zaman
Günler kıskanıyordu bizi
Şimdi esir etti beni yıldızlar
Düşlerimdi kaybolan

Sevgiyi kaybettik biz
Tamda buluvermişken yanıbaşımızda
ilk buluştuğumuz kaldırımda
Gözlerim seni arıyor
Geçmiyorsun geçmiyorsun bir daha

Geçmiyor sensiz günlerim geçmiyor
Seni sevmiyorum deyişin aklıma geliyor
Yalan söylesede gülümserken ellerin
Zaman bana elveda diyor

Ben zamanın soğuk yüküyle
Sıcaklarında yanmışım gözlerinin
Şeytanın elinde feda etmişim ellerini
Kazanacağımı düşünerek

Aldanmış gözlerim bir sonsuz sevgiye
Kaybolmuş gitmişim sensizliğimde
Her sabah geçerken ilk tanıştığımız sokaktan
Yaşıyorsun hayalinle
sarılıyorsun ellerinle
Yaş oluyorsun gözlerimde
Can veriyorsun toprağa
O ilk günkü gülümsemenle….

Fatih Mert Bakkaloğlu

24 Aralık 2011 tarihinde eklendi, 750 kez okundu.

Etiketler:

Yorumlar

Henüz yorum yapılmamış.

Sayfa başına git