Ayrılık belası


Ayrılık belası
Bana verdiğin en son hediye.
Bir veda busesiymiş anlayamadım.
Bin bir ümitle bekledim her gün yolunu.
Ne yaptıysam sana kavuşamadım.

Gidiş o gidiş, bir aramadın.
Bir dakika ayırıp,bir kez sormadın.
Ayrılıkta ne buldun, beni unuttun.
Ne yaptıysam sesimi duyuramadım.

Boş ufuklara daldı gözlerim.
Derdimi anlatmaya yetmez sözlerim.
Seninle başlar, senle biter düşlerim.
Geri dönsen de, bitmez özlemim.

Beni öldürecek gözlerinin karası.
İçimi kemiriyor bu hicran yarası.
Patladı patlayacak göğsümün tam ortası.
Nereden musallat oldu,bu ayrılık belası.

Veysel Çakır

30 Kasım 2010 tarihinde eklendi, 643 kez okundu.

Etiketler:

Ayrılık belası Konusuna 1 Yorum Yapıldı
  1. safak-066 dedi ki:

    emeğine yüregine sağlık çok içten ve güzel kalemine sağlık

Sayfa başına git