…Hep Varsayımlarla Sevdim Seni…


Alnımdan silinmişliğine inat, kalbime yazdım seni
sen uzağıma kaçırırken cismini
onurumu katlettim gururumu öldürdüm
sonra oturup hayalinle konuştum
aklı yitik başıma teselli oldu
hani umut ya adın, seversin belki diye
hiç saydığın varlığımı.

Arada bir sevgiden söz ederdin
ben, yüreğin var sanırdım
var olan her şeyimi yokluğunda yitirdim
önce sağlığım bıraktı bedenimi sonra aklım
daha sonra mı? Sonrası olmadı zaten.

İzbe odalarda yaşadım adı yaşamaksa
ağzından adıma verdiğin laflarla
sıcak ve nemli bir şehirde
susuşunun en acı türküsüydü ciğerimi kanatan
biliyordum oysa değersizliğimi
bir nasılsın esirgenen ve, bir merhaba bağışlanmayacak kadar yoktum gözünde.

Hep bana uğramadan geçtin şehrimden
çok şeyler götürdün giderken
ve ilk kez gidişin şehrimden değil yüreğimden
fazlaca kırılmış yüreğim bu sevdayı daha fazla taşıyamadı
Bitirdi sineme sakladığım sevgiyi

Hafize Hanaylı

22 Mayıs 2013 tarihinde eklendi, 399 kez okundu.

Etiketler:

Yorumlar

Henüz yorum yapılmamış.

Sayfa başına git