Siirler.Biz

Ağlayan

Firara kalkışırken siyah saçlarının hapsinden, kapkara boşluklar sardı her bir yanımı. Ölen tüm hücrelerim doluştu kafatasıma; boğmaya çalıştığım beyin kıvrımlarından canlanan yalnız Sen...
Aslında şehir değildim bir zamanlar... Bende dağlı, tepeli, üzerinde gelincikler,ebruli güller ve deve dikenleri peydah olmuş, killi, kilsiz, çok zamanda...
kadın doluydu ona bilgiçlik taslamadım sorduğumda üzgünlüğünün sebebini uzun uzadıya bir masal anlatmadım gözlerinin içinde onu terkeden göz yaşlarını silmem...
Islanan yanaklarda sigillerin belirdi. Titredi dudakların, diyemedi gidemem. Kızıl saçlar kapandı, mor elbise üstüne. Hissettim ayrılığı ağlayan gözlerinde.   İki satır laf idi, senden istediklerim. Gururundan...
Acı bir haber ki yaktı kavurdu Şehidine ağıt yaktı bu şehir Bir hüzün yeli ki esti savurdu Elini koynuna soktu bu şehir Kız kızanım...