sen yakmıştın içimdeki o sevda ateşlerini çersiz çöpsüz çakmaksız orman yangını misali söndürmesi imkansız… sen bırakmıştın içimdeki o ateşin küllerini...
Fikret Turhan
dumanında kaldım yar, ateşinde yandım yar of of yandım yar… nazarımda kaldın yar, yüreğimi yaktın yar of of yaktın yar…...
damlalar, buluttan kaçarcasına… yaşlar, gözlerimden koparcasına düşüyordu… tutanı yoktu !… damlalar, penceremin camında… yaşlar, yüreğimin kenarında acılarla dans ediyordu… göreni...
sen, duymak istediğim TEK SESTİN bulutların ötesinde rüzgarların berisinde olmalıydın yalnızca kulağımın TAM DİBİNDE !… sen, görmek istediğim TEK RENKTİN...
gel güzelim gel sen denizim ol ben rüzgarın gel oynaşalım ay ışığında sen altta ben üstte dalga dalga… gel güzelim...
bakışımda hep sen ol gözlerime sererim seni bebeğimde hep sen ol beynime yazarım seni… nefesimde hep sen ol ciğerime alırım...
canıma can kanıma kandın alsam da versem de her nefesimde sen vardın… elime el dizime dizdin tutsam da dokunsam da...
sen, öyle bir yangındın ki göğüs kafesimde… sana, her baktığımda yalımlar fışkırırdı gözlerimden sana , her dokunduğumda kor ateşler düşerdi...
ateşin; dumanı vardı alevi vardı… oysa senin; dumanın bakışında alevin soluğundaydı… yak yakabildiğin kadar !… ateşin; koru vardı çıtırtısı vardı…...
yollar benimdi her durağında sen ne zaman durup dinlensem kucağımda sen… sarsam sen koklasam sen öpmeye kalksam dudağımda sen… bağlar...
gönlüm yelken rüzgarı sen uçar giderim ben sen ne kadar esersen… gönlüm deniz kumsalı sen üstünde yatarım ben sen ne...
benimdi; elin yüzün o tatlı gülüşün ben bakmasam da !… benimdi; saçın kaşın o tatlı bakışın ben tutmasam da !…...
dudağımın ucunda bir damla su olsaydın sen dilimin ucuyla yakalardım seni usulca ben… gözümün ucunda bir damla yaş olsaydın sen...
rüzgar, derin soluklu bir nefesti ne zaman ki ağaçlık bir alana geldi ona uğultu dendi… duymasını bil !… sevda, uzun...
bulutlar, göle düşmüştü ki de sularla iç içe sanki yıllarca kardeş gibiydiler… yıldızlar, göle düşmüştü ki de suların üstünde sanki...
sessiz eserdi hasret rüzgarları yine de dalga dalga kabartırdı duyguları ne bir gemi ne bir mendil olmasa bile dolup dolup...
nice güzel insanlar vardı onlar ki ana idiler baba idiler abla-kardeş idiler can idiler kan idiler dost idiler kaybolup gittiler!...
bağa varsam gülümü unuturdum gül burnumda dursa bile koktuğunu unuturdum… aşka varsam adını unuturdum adın aklımda olsa bile duyduğunu unuturdum.....