derdimi çiçeklere anlatmaya kalksam güneş değildim ki dinlesinler !… derdimi dağlara anlatmaya kalksam kar değildim ki anlasınlar !… derdimi denizlere...
Fikret Turhan
konuşmak istediğimde adınla başlardım her sözüme adın şarkı gibi gelirdi bana okumaya doyamazdım… yazmak istediğimde aşkınla başlardım her satırına aşkın...
aslında rüyadaydı yaşadığını sanan ki o anca uyanacaktı ölüm geldiği zaman… aslında ölümdeydi uyandığını sanan ki o anca anlayacaktı iş...
sanki sen ağlamıyor da gözlerinden inciler döküyordun içinde güneşler saklı… sanki sen konuşmuyor da dudaklarından ballar döküyordun içinde çiçekler saklı…...
yağmurlar, senin için yağıyor inan ki her damlada ben… çiçekler, senin için açıyor inan ki her yaprakta ben… kuşlar, senin...
seviyordum söylemek istiyordum boğazımda düğüm oluyordu kör olası kelimeler söylesem, söner miydi ? içimdeki bu kor ateşler… seviyordum yazamak istiyordum...
aşk, bazen saklanır; ya bir kara bulutun arkasına ya bir yağmur damlası ortasına sen, ara bul onu yarin süzülen yanağında…...
eğer, sen olmasaydın ben bu türlü yanamazdım… eğer, sen olmasaydın ben bu aşka bir türlü inanamazdım… eğer, sen olmasaydın ben...
tohum olsam toprağına düşerim… yağmurum sen güneşim sen yok başak bir çarem… yeşil yeşil çatlarım yalnız senin için… sevda olsam...
bir damla yaştı gözümde derinden derinden mazideki anılardan gelen… şimdilerde yüzümdeki çizgilerde parmağının ucuyla silinip sonsuzluğu seçen…. bir soluk resimdi...
göğe bakar dalardım o kapkara bulutlara içlerinde; yağmuru mu saklıyorlardı yoksa gelecek fırtınaları mı ? anlamazdım !… denize bakar dalardım...
can mıydı ? bedene yakışan… yoksa !… beden miydi ? cana yakışan… ikisi bir arada olunca insan olurdu nefes alıp...
rüzgar; kimi zaman kulağına sessizce kimi zaman kulak zarını yırtarcasına konuşurdu sen, duysan da duymasan da o bildiğini okurdu… aşk;...
rüzgarlarda kokun vardı tüm çiçekler içinde burcu burcu kokardı sevdan benim içimde… yağmurlarda hasretin vardı tüm bulutlar içinde damla damla...
kelebekler, ömürleri kısa da olsa doğanın en güzel aşıklarıydı… benekli papyon takarlar valslerini yaparlar çiçek çiçek dolaşıp aşkı anlatırlardı… çiçekler,...
aşk, bir bakış bir gülüştü nedeni bilinmezdi… aşk, bir gelen bir gidendi adresi bilinmezdi… aşk, bir isteyen bir verendi ederi...
aşk; ektiğimiz her çiçekte toprakla güneşin dansıydı gözler yetmediğinde gönüller devrede olmalıydı… aşk; kestiğimiz her çiçekte terle emeğin kucaklaşmasıydı bedenler...
aşk, gözünün ucundaysa gör görebildiğince doyana kadar !… aşk, dilinin ucundaysa söyle söyleyebildiğince bıkana kadar !… aşk, burnunun ucundaysa çek...