Siirler.Biz

yalnızlık şiiri

yolumun başında sen vardın ya sonunda da hep sen ol isterdim ben dünyaya gözlerimi örterken sen hep içlerinde kal isterdim... başımın ucunda sen vardın ya başım düşerken de hep sen ol...
kimseyi aldatmasın sessizliğim, ve… kalabalığın ardındaki sensiz kimsesizliğim… bitecek bir gün elbet, hasretine prangalı uzun kara esaret. o vakit hece hece büyüteceğim varlığımı, lanet yokluğuna.. ve nihayet haykırdığım loş odalarda birden gölgeni...
ne kadar zordu seni sensiz yaşamak gözlerim çaresiz sözlerim çaresiz ellerim çaresiz... ne kadar zordu sen yokken seni yaşamak her...
Yalnız adam, Bir loşluğun içinde, Efkarlı şarkılar Ve ona eşlik eden Masadaki şarap şişesiyle Değerini yitiren yaşamına Ne katabilirdi Düşündü...
dört duvarlı kapalı kutu misali bir odanın içinde sadece şiirlerim arkadaşım oldu geceleri en uzaktaki yıldız misaliyim yalnızım işte anlayın artık bu küçücük dünyanın içinde yalanlarla boğuşuyorum doğrularım az yanlışlarım çok pencereme...
yalnızlığın hüznü gecenin karanlığından önce yüreğime, bir kara bulut gibi çöktü... oysa.. onu görecek gözüm...
ne serin.... ne de ılıktı... bu bahar akşamları içinde sen olmayınca... bir leylak... bir de sen kokardı bu bahar rüzgarları sen içinde olunca.... ne güneşli... ne de yağmurluydu bu bahar...
gölgen olayım dedim, seni güneşim ettim... yaz-kış demedim, hep üstümde bekledim... kölen olayım dedim, seni kraliçem ettim... kul-köle demedim, hep dizinde bekledim... ömrün olayım dedim, seni nefesim ettim.... var-yok demedim, hep...
pencereden gidişini izledim gitmeni engellemek her şeye rağmen bizi bekleyen bir gelecek olduğuna inanmayı her şeyden çok istiyordum ancak bunların...
bu aralar hüzünlüyüm hayatta keyfin azaldığı ve coşkunun sürekli teşvik gerektirdiği bir dönemdeyim son zamanlarda heyecanlardan yoksundum cansız ve keyifsizdim...
İçimdekileri söyleyebilseydim eğer Ekim düşmüş bakışımda dolaşmazdı ayrılık Sensizliğin tadı buruk olmazdı bu kadar Kapatmazdım uykulara gözlerimi Kurbanı olduğum gözlerin...
üşüdüm... ellerim seni aradı... ellerin yoktu, biri sağda...biri solda... ellerim ceplerimde kaldı... bedenim titredi... düşündüm... gözlerim seni aradı... gözlerin yoktu,...
seni; ömrümce bekledim... ömrümü yıllara... yılları aylara... ayları günlere böldüm... ben seni; gün be gün yaşadım... hiç gocunmadım... bağlandım... seni;...
Sessizlik yemini etmişti kalemim, Bu gece cümlelerin kanına girmeyecektim. Suya hasrettim, u/yandım... Bir avuç su, çölde serap misali... Bulaştırdım elime...
Isıtmıyor güneş beni Yalnızlıktan üşüyorum Karanlıkta bir mum gibi Titreyerek eriyorum Bir dağdım sen yıktın beni Parça parça ufaladın Kahpeliğin ismi olmaz Sen sırtımdan bıçakladın Sigaramın dumanısın Çekip çekip...
yalnızlığı; sigaramda, halka...halka... duman yaptım göğe saldım hiç çeken olmadı..! yalnızlığı; gecelerde, halka...halka... hale yaptım aya saldım hiç gören olmadı..! yalnızlığı; denizlerde, halka...halka... simit yaptım sulara saldım hiç tutan olmadı..! yalnızlığım; ne yaptımsa olmadı... hep bana kaldı...! Fikret Turhan-Yalova, 12.09.2013
Dumanları coştu aşkın küllerinin, sevgiler kaldı öksüz, ben ise harabe. içime çekiyorum son gülüşünün tadını. Çıkmaz bir yoldayım elimde son...
Öyle yanlız sensiz kaldım Seni hiç unutamıyorum Sensiz ben üzgün hapsedilmişim Dargınım herşeye neden bilemiyorum Kıramıyorum ellerime vurulan kelepceyi Kıramıyorum ayaklarımdaki prangaları Kıramadım Beton Duvarları Sensizim aşamadım...