yalnızlık şiiri

öyle uzak uzak ki cümlelerim sana karşı, gönlüm,umutlarım,düşüncelerim, ya da düşünmek istediklerim, o kadar uzak ki,. içimde besledigim şeyler. öyle...
Yüzümde tebessüm içimde hüzün Sormayın a dostlar bugün bir hoşum Ruhumu kaybettim sanki sarhoşum Sokakta yürürken hem de gündüzün Yüzümde...
Bu akşam sardı her bir yanımı sensizliğin acıları Desene açılıp bakılacak albümlere..bu akşam O eski mektuplar yine satır satır okunacak...
Seni düşünmemek nefes alamamaktır Belki ölümün içine çukur açmaktır Sensizliği düşünmek sonumun habercisidir Ben bende sensizliği düşünemiyorum Beynim, bedenim yüreğim...
istanbul bütün sessizliğine inat, yine yüreğimizde çalan yalnızlık senfonisi, notaları sana, gözyaşları bana dair… istanbul bütün güzelliklerine inat, yine yüreğimizde...
Satırın başında aşkı içip tekrar tükürüyorum, Elvedaydı o güne dönülmüyecek yazamadıklarım, Ne gibiydi bensizlik,deli gibiydi sensizliğim, Sen evet ben hayır...
Seni yaşıyorum bu sahilde gündüz gece, Olmasan da yanımda, Seninle dopdoluyum Sahildeki kumlar gibi öylece Işıyınca gün, Beyaz bir martının...
Önce ellerin değdi yağmurlarıma Islandı hayallerim Yarım yamalak sözler döküldü dudaklarımdan Benim bile keşfedemediğim Rüzgar dokundu sonra saçlarımaa Dağıldı ümitlerim...
Bir kırlangıç misali, Kanat çıpsam boşluğa. Sen gittiğinden beri, Kapıldım sarhoşluğa. Su da’ki balık gibi, Yarıp geçsem yosunu, Sen gittiğinden...
Dünya her gün değişiyor, Çağ atlayıp gelişiyor, Bak sevenler kavuşuyor, Söyle bana sen nerdesin? Yıllar durmadan akıyor, Yaralı gönlüm kanıyor,...
Sevmek neden acı verir bu kadar bilmiyorum Bu acıyı çeken hep benmi olacağım, benmi yanacağım? Bu kadar acıya dayanmıyor artık...
Elleri titrek ürperiyordu sanki. İçinde bir heyecan vardı belli ki. Yüzüme bakamadı eğdi başını usulca. Kıp kırmızı kesilmişti yüzü. Gece...
Bır kadının bana gelecek olması Ruzgar onu duşununce Tenının kokusunu taşır bana Henuz selam vererek gelenım olmadı Yorgunluğunu sensız yaşadım...