yalnızlık şiiri

Uyandım isteksizce gün ışığını kuşanarak Sensizlik geldi çöreklendi inatla yanıbaşıma Yüzümde acı bir gülümseme beliriyor sadece Koskoca 46 yıllık yaşamın...
Hiç bir yere gitmedim.. Gidemedim.. Çok yakınında mıh gibi çakılı sendeyim.. Ne aptallıkmış Başka adreslerde olmayı denemek.. Yüreğim beni bile...
Ne uzaklaştırıp atabiliyorum seni yüreğimden Nede bir başkasını koyabiliyorum yerine Hiç çarpmıyorki zaten yüreğim bir başkasında Kilitlemişim gönlüme açılan bütün...
yalnızlığın karanlığında, ellerimi uzattım… ellerin yoktu…! yüreğinin ışığında parmaklarını gördüm… tutamasam da hiç önemi yoktu..! sensizliğin sessizliğinde, kulağımı kabarttım… sözlerin...
Yaşama güldüğüm andı gözlerin Yakar yüreğimden beni közlerin O bana verdiğin tatlı sözlerin Sen gideli gülüm gör ne haldeyim Mesken...
yağmur damlaları, sessizliği… gök gürültüleri, yalnızlığımı bozdu… birileri. beni aşkıma… birileri de korkuma çağırıyordu… sabah, karanlığın ritmini… gün, yalnızlığımın şeklini...
Yaşamla ölüm arasındaki çizgiydin sen; Attığım her adımda benden uzaklaşan sevgili… Usul bir meltemdin gönüle esen; Bazen kasırga gibi şiddetli,bazen...
öylesine… sesleneyim derdim, arada bir… olmazdı..! hiç yüzüme bakanım… yalnızlığıma, şaşar kalırdım..! öylesine.. nefesleneyim derdim, arada bir… olmazdı..! hiç paylaşanım…...
sen, gittin ya… aldıkların benimdi… bıraktıkların senin… Fikret Turhan-Yalova, 19.07.2013
Yorgun bir yaz akşamında düştün yine yüreğime Kalp atışlarım hızlandı bir kuşun kanatlanması misali Eski bir aşk yüreğimin kapısını çaldı...
Bir pınar oldun Akmaya başladın içimde. Bir özlem oldun Yaşamaya başladın gözlerimde. Varlığın cennetten bir köşe Yokluğun cehennem ömrümde… Sevdim...
Meğer ne kadar duygusuz ve yavanmış aşkın, Kör karanlık gecelere hapsettin varlığımı, Sensiz nasıl güçsüzüm bir bilsen sevgili, Eskiden buralarda...
Yatırdım yalnızlığımı Ölüm uykusuna Efkarıma, Ağır bir mektup yazdım Dağlanmış yüreğimden Kimsesizdi benim sevdam Bir yetimin gözlerine batırmıştım Tüm korkularımı...
gönlüm, kalınca yaya… ardından baka kaldım… gözlerim, yetişti sana… aklımın, en uzağında… aklım, kalınca yaya… ardından şaşa kaldım… sözlerim, koşuştu...
Ayrılık rüzgarları, böyle küskün esiyor, Yalan mıydı o günler, hiç mi beni sevmedin Zaman öyle zalim ki yine sensiz geçiyor,...
Hiçbir şeyim kalmadı şu hayatta Bir yalnızlığım birde resminden başka Dostlarım mı? Onlar çoktan gittiler Ailem mi? Hepsi terk-i diyar...
Geceye baktım.., Gözlerim daldı… Buluta baktım.., Rüzgara sardı… Gece güneşsiz… Gözlerim sensiz… Bir anlam aradım, Buluta sardı… Ay’a baktım.., Buluta...
Ayrılıklar buruktur, Belki sen iyisindir, Kimbilir, Ama ben ah ah , Ya ben, Sorma nasılım, Ayazda kalmış çiğ tanesi, Çırılçıplak...