7 İnci Koğuş

7nci koğuş 1142
Bu benim hikayem
Yerde yatan anam kadar
Bayrağına kan toprağına can
Bir bacağı olmayan
Şehit hasan şehit dedem kadar haklıyım

Bir yanını yakmış ayrılık
Güneşine zincir vurulmuş..
Yalnızlığın adıyım
Güneyin yaktığı sıcaklar kadar yangınım
Bir ahına bin kurşunlar döktüğüm
Sevdasına mahpuslar da yattığım
Al bayrağın can bayrağın adıyım

Acılar kol kesmez
Yüreklerde söner de sönerde o ateş
Mazluma vurulmaz bilirim
Zaman kahpeleri fitne çıkardı

Toprak yar gibidir sarılır uyurumda
İçime dokunur her şey can anam
Esaret haklı davamda

Bilirim cananım dünyanın hası
Her gün çekiyorum içimde bu yası
Ne eğilir ne korkarım
Nede vazgeçerim
Veririm uğruna olsa da bin başı

Yinede dokunuyor her şey
Bu gamlı yüreğime
Kaç yıl oldu vurulalı kelepçeler düşlerime
Bir bayram namazını Beyazıt ta kılmayalı
Kaç yıl oldu

İşte ondan burukluğum
İşte ondan bu acı sözler

Kapanır kapılar ardına bir bir
Orası dört duvar mezar gibidir
Demir ranzalara yazılır adın
Duyan olmaz geceleri feryadın

Feleğin çarkına düştün mü sende
Gözyaşın sel olur o gecelerde
Beton duvarlara yazılır adın
Senelerin bitmez olur ıstırabın…

*** ***   ***

Orhan   Samih   GÜLLÜK

26 Ocak 2011 tarihinde eklendi, 794 kez okundu.

Etiketler:

Yorumlar

Henüz yorum yapılmamış.

Sayfa başına git