Hep çocuk kaldım


Yoruldum sensizliğin kıyılarında dolaşmaktan,
Usandım yalnızlık türküsü tutturmaktan dilime,
Pis kokuşmuş bir ölüm kokusu sinmiş üstüme,
Sensiz aldığım her nefes boğazımı yırtıp geçiyor,
Ne güzel kurduğumuz masalsı hayallerimiz vardı,
Martıların kanadında seyrediyorduk enginleri,
Hatta oradan uzanıp yıldızlara dokunuyorduk,
Uzak hiç gidilmemiş adalar keşfediyorduk,
Ben gözlerinde güneşin doğuşunu izliyordum,
Sen saçlarımdaki kır çiçeklerini kokluyordun,
Ama en çok ellerinde ellerimin terleyişini özledim,
Bir gün martıların kanadında geri gelirsin diye,
Ben o hayallere takılıp hep çocuk kaldım,
Ve hüç büyüyemedim…

Songül Büyükpınar

19 Mayıs 2013 tarihinde eklendi, 596 kez okundu.

Etiketler:

Yorumlar

Henüz yorum yapılmamış.

Sayfa başına git