İnsanoğlu beşermiş gün gelir de şaşarmış Şaştın işte kimseye kızamazsın arkadaş Sabır denilen çile damla damla taşarmış Her şey kördüğüm...
Arkadaş
1.EVRE Baharın kıyısında, tomurların açmadan Henüz filizlenirken kışa dönerse dünyan Bilmediğin dertleri büyütürsen içinde Bir de gurbetin kahrı yüklenirse omzuna...
Ağlayarak doğarlar, meşakkatli yaşarlar, Güç, kuvvet, otorite, kaba sığmaz taşarlar. Mücadele içinde, sene’leri aşarlar, —Bir döşektir yeryüzü, uykuya dalacağım, —Ben...
Biz arkadaştık seninle iki iyi arkadaş Ayrılmak var mıydı? Güzel günleri terk edipte Kavga ettiğimiz günleri unutup Caddelerde volta atmamız...
Tarif etmek istedimse de aşkı, lügat yetmedi, En güzel nagmeler bile sahsı memnun etmedi, O kaçtı, ben kovaladım, mücadelemiz bitmedi,...
Bir kez öptüm sevdiğimi yanaklarından, Elini sadece bir kez sıktım ayrılırken, Bir kez yürüdüm yanyana karlı bir yolda, Yüzünde mutluluk...