Aşk Şiirleri

aşk, doğanın içinde öyle bir uyum ki kimi, kuru dalda bir çiçek.. kimi.. yaprağın üstünde bir kelebek… aşk, gönlün içinde...
sen hep mum ışığı umardın ben tenine ay ışığı sunardım doğrusu yakışırdı göz bebeklerinin çıkılmaz sokağına girerdim izinsiz bir alın...
aşklar vardı gülden dikenden bir gönül taşırdım yanardı hep hasretten… yolar vardı taştan topraktan bir sevda taşırdım dönerdi hep sıladan…...
seni görünce, yüzüne aşık oldum… ve ömrümün bu köşesinde yeni bir parantez açtım… seni duyunca, sesine aşık oldum… ve ömrümün...
haydi gel..! aşkımın ortağı ol; % 10’u benim % 90’ı senin olsun. bu bana yeter SEVGİLİM… haydi gel…! derdimin ortağı...
O,Sensin… O, sensin… gözlerine vurulduğum… bakışlarında boğulduğum… sensin O, aşkınla buluştuğum… O, sensin… edalarına bağlandığım… laflarında aldandığım… sensin O, aşkınla...
göz göze değer… söz söze değer.. aşk dediğin işte böyle gelirdi… eller uzanır beller sarılır nefesler daralır… aşk dediğine işte...
İnsan; Kah kolaydır, Kah zordur… Önce sever, Sonra da Bırakır gider..! Aşk da öyle; Ya bakar durur, Ya yakar durur,...
bakışın, serilsin isterdim sana gelen yollarıma… ben, tutunur gelirdim usulca kirpiklerinin ucuna tutuna tutuna… saçların, serilsin isterdim sana uzanan kollarıma…...
pencereden yıldızlara daldım kayan yıldızlar eşliğinde dilekler diledim yüreğim aşk ile çarpıyordu acısını duyuyor heyecanını benliğimde delicesine hissediyordum hayallerimle birlikte...
uzaktan sev beni.. hiç dokunmadan teninin kokusunu hissettirmeden.. gözlerini, gözlerimde buluşturmadan nefesime, nefesinle değmeden sana üşümüş ellerimi ısıtmadan kulağıma sevda...
aşk mıydı? insana yakışan… yoksa…! insan mıydı? aşka yakışan… ikisi bir arada olunca gönül olurdu alev alev yanan… kum muydu?...
yüreğimdeydin… sözcüklere serdim seni… duyan bendim bilenim de sen ol dedim… yüreğimdeydin… notalara döktüm seni… çalan bendim söyleyenim de sen...
Seni, Görmek istiyorum… Deniz gözlerindeyken… Deniz, Maviden maviye Maviler, Gözlerime değerken… Seni, Sevmek istiyorum Deniz saçlarındayken…. Deniz, Köpükten köpüğe Köpükler,...
aşkın, kalem oldu gönlüm defterin yaz yazabildiğince ebediyen bendim çekenin.. aşkın, ateş oldu gönlüm ocağın yak yakabildiğince ebediyen bendim pişenin…...
bir çekirdek, toprağa ekilirdi… yeniden çatlasın güneşe varsın diye… bir aşk, gönle ekilirdi… gözlerden süzülsün dillerden dökülsün diye… insan; hem...
dilim, isyanımdı.. adınsa feryadım… her nefesimde vardın, sen ömrümdeki en tatlı belamdın… adın, dualarımdı.. aşkınsa günahlarım… her deyişimde vardın, sen...
ben, bir çiçekçiydim… en güzel çiçeğimi de yüreğime ekmiştim… adı AŞK‘TI… senin gözlerin onun güneşi.. sözlerin de renkleriydi… sen bakınca...