Sessizlikten midir nedir, durmak bilmedi gözyaşları göğün. Kaçıncı günü kim bilir ayrılığın belki de ölümün… Hakan Küleşen
ayrılık şiirleri oku
Durma hadi git; Ardından bakakalırım ben. Züleyha olan benim ben, Sen dudaklarını bükerek git. Sessiz sedasız git bu kentten Geçerken...
Yakar Giderim Önceleri sensiz duramazken Şimdi sana tahammül edemiyorum Özrün bile kabahatinden büyük Yeter sus artık seni dinlemiyorum Bir değil...
Hoşçakal Sevdiğim Hoşçakal der her giden Bırakılan hoşça kalamaz Bir elvedadır söylenen Asıl sen hoşçakal sevdiğim. Beni benden aldın helal...
Ayrılığa İsyan Gözlerimiz buluşmadan, tenlerimiz kavuşmadan, Yalnızca yüreklerimizde buluşturduk aşkı, Özürlü kırık, dökük bir sevdayı paylaştık, Gerçekleşmesini istediğimiz bu ulaşılmaz...
Son defa Saçlarını kokluyorum rüzgarın.. Dudaklarından öpüyorum aşkı.. İçimde incecik bir sevgi ürperiyor.. Sarı hüzünler dökülüyor gönül bahçeme.. Gelmiyor beklediğim...
Nedense her akşam mütemadiyen hatırlıyorken seni, ağlamamı gördüğünü düşünürken buluyorum kendimi ve tanışıyorum kendimle kısaca; biraz vurgun, biraz solgun, biraz...
Sesini duymak bile yeter. Bu gönül uzaktan sever. Geçsede sensiz günler. Aşk engelleri yine yener. Arı hangi çiçeği seçer. Renkli...
ayrılık kolay degil. tek basına tasıyamam ben bu acıyı gel de yardım et beraber yaşayalım şu hayatı bir elimden sen...
Ayrılığımıza ağlıyor gökyüzü, Yokluğunla ıslanıyor sokaklar, İzlerini siliyor yağmur damlaları, Hayalin köşe başını dönüyor, Sisler arasında kayboluyorsun Siluetin yok, yokluğun...