Yalnızlığım biz diye başlayan sen olarak biten biten bir şiirdir yalnızlığım ayıışığı bir gecede yıldızsız gökyüzüdür gülmenin ağlamaya mahkum olduğu...
BİTEN
Ben seni sevmiştim sende beni sev, Nasıl söner içimde ki bu alev, Bir insana sebep yokken neden söv, Senin için...
Ben yüreğimi beni yaratana açtım Sevmeyi sevilmeyi bana o öğretti Huzuruna oturdum ellerimi açtım Onun bana açtığı kapılar ibretti Açın...
Zaman vuslata gebe Ey dost, ey bu yolun yolcusu! Oynuyorsun sen hala körebe… Kimi ölünün yatağı sıcak hala… Kiminin saati...