Çiğdem Dal

plastik bir bebektim ben gözlerim camdan yapılmıştı elbisem bezden saçlarım ipten. içim yoktu, boştu sırtımdaki kapağımı açıp bakabilenler bunu biliyordu...

Ruhunu kaplayan yosun kokusu, burnuma kadar geliyor … artık, çoraklaşmaya yüztutmuşsun içimde ..

çoktan bırakıp iplerimi üzerime – gitmişti ustam ahşabı oyan küçük bir kurt gibi sevimliydi – kalbimi koyacağı boşluğu kazırken sol...