Orada bir yer vardı Benden çok uzaktaydı. Söğüt ağacının gölgesinde Özlemle büyüyen bir kalp Bana elini uzattı… Ruhu güneş gibiydi...
Derin
Şimdi gözlerimin önüne dostum geliyor. Kendimin bir, ama olduğunu düşünüyorum, Ne garip şey diyorum, Hiç görmeden gönlünü vermek, Dokunamadan sıcaklığını...
DERİN KISKANÇLIK Kadının elinde bir kadeh O kadehte rakı Ne güzel sarmış o kadehi İnce uzun parmakları Erirken içim Kıskanıyor...
koridorun alaca ışığının karanlıkta saklanan sineğini masanın ayaklarındaki toynağı kartonumsu hışırtılart’la sırtını verişin o garip döşeğe kenarlarımızda belirsiz gölgelerin aralıklı...
Ben Gözlerinin En Derin Yerindeyim Ben gözlerinin en derin yerindeyim. Bazen bir bahar esintisi gibi yumuşak, Bazen Mart akşamları gibi...