Durak YİĞİT

Neler çektim neler bir ömür boyu Birtürlü huzuru sağlayamadım Hayat denen yaşam derin bir kuyu ,,,Oturup halime ağlamayadım ,,,Felekle barışı...

Durduk yerde derde soktun başımı Çatlattın bağrımda sabır taşımı Bir söz desem vurdun yardın kaşımı ,,,Dilim seni dilim dilim dileyim...

Teyipte saz çalınır Kızlar oynar salınır Sizi çekemeyenler Hep üstüne alınır ,,,Oynayın Kız oynayın, ,,,Oynamaya doymayın Aklı oyuna saldık Nefes...

Ne köylü şehirli ne/de efendi Koydum bir kenara çıktım gidiyom Bin-bir emek ile tuttuğum bendi Kendi ellerimle yıktım gidiyom Şimdi...

And olsun Rabbimize sizden korkup çark etmem Yurdumu yüz’üstüne bırakıp burdan gitmem Dünya karşıma geçse hiç birinden çekinmem Yedi düvel...

Herkese güvenip boş yere yanma İyi bak yüzüne gözünden tanı Her yüze güleni dost olur sanma Sen’le konuşurken sözünden tanı...

Silme gözyaşımı çağlasın aksın Çek o ellerini,git Ahu gözlüm İsterse hasretin bağrımı yaksın Çek o ellerini,git Ahu gözlüm Umutlarım şimdi...

Kimini güldürün kara bağrında Neyini sevelim de yalan dünya ? Kimini kavurup yakan bağrında Neyini sevelim de yalan dünya ?...

Kılıçlar çekildi çatıldı kaşlar Yetmedi mi daha alınan başlar ? Kaç defa eğildi dik duran başlar ? Ölende biz öldüren’de...

Gitmiyorsun yâr’im gönül çarşımdan Kurumaz gözlerim akan yaşımdan Kara bulut çöktü kalkmaz başımdan ,,,Bahar gelmez oldu ova’ya dağ’a ,,,Gül’zar iken...

Çocuk yaşta düştüm ben kucağına Bırak gurbet beni sılama gidem İncir ağcı diktin sen ocağıma Bırak gurbet beni sılama gidem...

Dünyayı sarmışken bu Aşk’ın ünü Unutmadım koyup gittiğin günü Yoktur hasretiyin arkası önü İncitip kırdıysam bağışla beni Kul olmaz hatasız...

Hisseder gönülden boldur duygusu Hiç durmadan yazar yoktur uykusu Şaşmaz kafiyesi çoktur kurgusu Edeb’in adab’ın özü’dür şair Onlarca heceyi sıralar...

Gönülde gizlidir derdin derini Arasan bulaman sorma yerini Kader kime gülmüş götser birini Sinede sızlayan yarası derin Menzile varmadan düşürdü...

DOKTOR TABİB ARAMA İLAÇ MERHEM KAR ETMEZ EL SÜRMEYİN YARAMA Tenimi saran alev kavururken bedeni Yıllar yılı ararım bulamadım nedeni...

Sorma hiç halimi nasıldır nice Gündüzüm karanlık zifiri gece Yazarım aşkını hep hece hece Dertli türküleri yazan benim ben Demir...

Türlü çiçek açtı karşı’ki dağlar Hasret acısı zor sönmez kor bağlar Geç otur karşıma yürek kan ağlar Sen dağları seyret...

Elbet onlarada sıra gelecek Babanın halini o gün bilecek Sanmayın ki devran böyle dönecek …Hesap vereceğin günler gelecek …Gör bakalım...