yüreğim.., boştu… bana,ağır geliyordu…! yüreğim.., senle doldu… bana, kolay geliyordu…! fikret turhan-yalova 22.02.2013 Fikret Turhan
Fikret Turhan Şiiri
köklerim.., usulca karışınca toprağın tuzlu sularına… önce yapraklarım, sonra da dallarım başlardı sararmaya…! yüreğim.., usulca karışınca hasretin tozlu yollarına… önce...
göğe.., açarsan ellerini… dua sayılır, dilin bi’şey demese de onların bu halleri… öfkeyle.., sallarsan ellerini… beddua sayılır, dilin bi’şey söylemese...
benim, bedenimdi… geçen senelerin peşinden eskiyip gelen…! benim, canımdı… aldığım her nefesin kıymetini bilen… oysa… bendim, ikisi arasında ezilip giden…!...
gözyaşların.., saçlarımdaydı… kokun.., nefes aralığımda…! parmakların.., onu da..omuz başlarımda…! işte… yaşamak buydu.. yalnız başına…! fikret turhan-yalova 19.02.2013 Fikret Turhan
yüzümde.., çizgiler vardı… derin derin… ki.. içlerinde, senden gelen bir dert… senden doğan bir hasret vardı… yüzümde.., tebessümler vardı… buruk...
yüzsüze.., YÜZ verirsen… BİNİ ister… bini versen.., daha çok ister…! yolsuza.., YOL versen… GENİŞİNİ ister… genişini versen.., TAHTIREVAN ister….! çulsuza..,...
ölüm neydi? … sadece.., giden bilirdi… derdini, geri kalan çekerdi…! ölüm.., sadece… varlığın sebebiydi.. yokluk ise… kalanı ezer geçerdi…! ölüm..,...
dilimde.., ufacık bir kelime… düştü düşecek…! söylersem.., gönlümdeki kocaman bir romanı küstürecek…! gözümde.., ufacık bir bakış… kaçtı kaçacak…! bakarsam.., gönlümdeki...
gözlerimin önünden çizgiler geçer… ayşem aklıma gelir zamanlar diner… ben ayşemi özlerim bitmez geceler… gözlerimin içinden bulutlar geçer… hasret yollara...
o..; seni.., senden önce sararsa… sen.., o’nun kölesi olursun…! sen..; o’nu.., ondan önce sarasan… o.., senin kölen olur…! bunu, asla.....
dertler vuruyordu..; dışıma..dışıma… bağırımı açmış aşkınla dimdik duruyordum, ben onların karşılarında…! dertler giriyordu..; içime…içime… gönlüm kapılarını açmış, onları bekliyordu… ben...
kuruda yeşili.., yeşilde çiçeği…. çiçekte yemişi.., yemişte çekirdeği… gösteren sensin, doğadaki aşk…! dilinde sesini.., sesinde yüzünü… yüzünde nefesini.., nefesinde yüreğini…...
sevgim.., kol atıyordu asmalar gibi… hep sana…hep sana… sevgin.., çiçek açıyordu mor sümbüller gibi hep bana…hep bana… sevgim.., salkım bağlıyordu...
ışığa bakarsan.., gölgen arkanda… gölgen önüne düşerse.., ışık arkanda kalır…! ışık.., sen olursan… gölgenin lafı mı? olur… aşk’a bakarsan.., gönlünün...
Sen.., AŞK’san… Ben neydim? Yoksa.., Kulun muydum? … Her işaretinde, Yerlere eğilen…! Yoksa.., Kölen miydim? … Her sözünde, Yerlerde sürüklenen..!...
bu sevda, ne mene bi’şeydi… ki.., kimine göre; ateşti… yakıyordu… dumanı yoktu…! kimine göre; güneşti.. doğuyordu… ışığı yoktu…! bu sevda,...
kökler.. gövdeye uyar… kimi dikine…kimi enine… kimi, hem dikine…hem enine… toprağı sarar…! aşklar.. gönüle uyar… kimi gözlerle…kimi sözlerle… kimi de,hem...